Page 450

جلد دوم كتاب این سرای از فلان پدر کلان این مدعی بود او مرده میراث گذاشت این مدعی را برا پدر این مدعی بعد از ان پدر مدعی مرد و این سرای را میراث گذاشت برای این مدعی قبول کرده میشود این گواهی و حکم کرده میشود بآن سرای برای مدعی و اگر شاهدان بیان نقل شدن ملک را از مرده بمدعی نکردند پس اگر معلوم نبود پیش بودن مردن پدر کلان مرد پدر مدعی حکم کرده نمیشود بآن سرای برای مدعی باتفاق علما رحمهم الله تعالی و اگر معلوم بود پیش بودن مردن پدر کلان مدعی بر مردن پدر او همچنین حکم است نزد طرفین رحمها الله فایده تعالى ومن الشروط قول الشاهد لا وارث له غيره (بحر رائق) از جمله شرطهای شاهدی میراث اولا اعلم له وارثا غيره ولو قالوا لا نعلم له وارثا بهذا الموضع يکفى اینقول شاهد است که بگوید وارثی عند ابى حنيفة رح ولو قالا لا وارث له غيره قبل استحسانا ومحملى على العلم كذا فى الحاوى (در مختار وفتح القدير وجلبی) و از جمله شرطهای شاهدی بمیراث این قول شاهد نیست مرده را بجز مدعی یا نمیدانیم اورا وارثی بجز مدعی که بگوید که هیچ وارثی مر آن مرده را بجز مدعی نیست یا بگوید که نمیدانم آن مرده را وارثی بجز مد و اگر شاهدان کفشد که نمیدانیم ما وارثی آن مرده را درینجا کافی میشود در صحیح شدن شاهدی نزد حضرت امام اعظم رح و اگر شاهدان کفشد که نیست هیچ وارثی مر آن مرده را بجز مدعی قبول میشود از روی استحسان و این گفته شاهدان حمل میشود بعلم ایشان همچنین ذکر شده است در کتاب حاوی ثم الشهود اذا شهد واعلى وراثة شخص وبينوا سببها وهذا الشخص ممن يستحق جميع المال ولا يصير محجوبا بغيره كالابن والابنة والاب ان قالوا لا نعلم له وارثا غيره فالقاضى يدفع جميع المال اليه من غير تلوم كذا فى المحيط فاذا شهد واانه ابنه