Page 414

جلد دوم ۴۱۱ کتاب الشهادة اذ ينصف بينهما و بينة المسلم اولي ايضاً فيما لو مات نصراني لـ ابنان مسلم و كافر و اقام المسلم بينة مسلمة او كافرة علي موتة مسلماً و برهن الكافر علي موتة كافراً فيقضي بالارث للمسلم و يصلي علي الميت (تکمله ردالمحتار) گواهان مدعی باینکه بدرستی من پسر مرده ام از پدر او با بیان نسب بهترند بقبول شدن از گواهان مدعی علیه باینکه بدرستی انمردہ فلان کس دیگر است و بدرستی پدر تو در حال زندگی خود اقرار کرده بود که بدرستی او برادر فلان است از مادر او نه از پدر او گواهان مسلمان بهترند بقبول شدن در صورتیکه اگر مسلمان و نصرانی گذرانیدند گواهان نصرانیانرا بدینی در ترکه مرده نصرانی پس ابتدا کرده میشود بادا کردن دین مسلمان از ان ترکه بعد از ان اگر چیزی ماند بآن مدعی نصرانی داده شود و امام ابو یوسف رح گفته است که آن مدعی که مسلمان است و آن مدعی که نصرانی است یک برابر حصه میگیرند از ان ترکه و گواهان مسلمانان بهترند بقبول شدن در صورتیکه اگر مسلمان و نصرانی گذرانیدند گواهان نصرانیان را بغلامی که در دست نصرانی زنده بود و از امام ابو یوسف رح روایت شده که آنغلام در میان آن دو مدعی که مسلمان و نصرانی است دو نصف میشود گواهان مسلمان نیز بهترند بقبول شدن در صورتیکه اگر نصرانی مرد و مر او را دو پسر بود یکی مسلمان و دیگر کافرو آن پسر مسلمان و گواهان مسلمانان یا گواهان کافران گذرانید بمردن آن پدر خود در حالیکه مسلمان بود و گواهان گذرانید آن پسر کافرا و بمردن آن پدر خود در حالیکه کافر بود پس حکم کرده میشود بمیراث او برای آن پسر مسلمان او و نماز جنازه گذارده میشود بر ان مرده بينة المقضى عليه بالارض ان المقت برخلاف الطورشده البناء فيها اولى الا اذا قضى عليه بالارض والبناء بينة المدعى عليه ان اباك اقربا نه ملكاً ولى من بينة المدعى الارث من ابيه الا اذا بر هن للمدعى انك اقرت تسلیم هم تسلیم انه ملك ابى فيتعارض الدفمان و تبقى بينة الارث بلا معارض