Page 413

جلد دوم ۴۱۰ کتاب الشهاده سنة ثم مات وتركها ميراثا لى بخلاف ما لوارخا الموت فتنصف بينهما ويلغى التاريخ بينة الابن ان فلانا قتل اباه يوم السبت واولى من بينة المرأة ان اباه تزوجها يوم الاحد ببينة المرأة اولى لويبرهن الابن على الموت لان وقت الموت لا يدخل فى القضاء بخلاف القتل (تكمله رد المحتار) گواهان فریون بهتراند بقبول شدن در صورتیکه اگر بگوئی گواهان گذرانید برزوایده بریدن چیزیکه در دست اوست از زید وشاهدان گذرانید دیگر مدعی به بخش گرفتن آنچیز وگواهان گذرانید مدعی دیگر بصدقه گرفتن آنچیز از زید و گواهان گذرانید مدعی دیگر بمیراث بدست آنچیز از زید واگر هرکدام ازان چهار مدعی بهمان چهار وجه دعوی از آدم علیحده میکردند پس آنچیز میان ایشان چهارجا تقسیم شود گواهان یکه پیشتر باشد از روی تاریخ بهترند بقبول شدن در صورتیکه اگر گواهان گذرانید بانکه بدرستی این سرای مزبور مرده را بود از مدت دو سال بعد ازان زید مرده آن سرا را میراث گذاشت برای من وگواهان گذرانید دیگر مدعی که بدرستی آنسرای عمر عمرو را بود از مده سال بعد ازان عمرو مرد بمیراث گذاشت آنرا برای من بخلاف ازان صورت که هر دو مدعی بیان تاریخ مردن مورث خود را کنند و بیان تاریخ ملک را کنند پس درین وقت سرای میان ایشان نصف میشود و تاریخ آن لغو و بی فایده شود گواهان پسرمرده باینکه بدرستی فلان پدر اورا روز شنبه کشته است بهتراند بقبول شدن از گواهان زن باینکه بدرستی پدر تو مرا بنکاح گرفته است و یکشنبه گواهان زن بنکاح در روز یکشنبه با پدر او بهتراند بقبول شدن اگر پسر آن مردۀ گواهان بگزراینده بود بمردن او بخود در روز شنبه زیراکه وقت مردن در زیرحکم قاضی داخل نمیشود بخلاف از وقت کشتن که درحکم قاضی داخل نيشوبنية المدعى انه ابن عم الميت لابيه مع ذكر النسب اولى من بينة المدعى عليه ان الميت فلان اخوان اباك اقر فى حياته انه اخو فلان لامه لا لابيه بينة المسلم اولى فيما بر خط خارجی تحریر شده لو اقام مسلم ونصرانى شهود انصرانية على دين فى تركة نصرانى فيبداء بدين المسلم وقال اثنان يتقاصان وبينة المسلم اولى فيما لو اقاما شهود انصرانية على عبد فى يد نصرانى حى وان الله