Page 403

جلد دوم ۴۰۰ كتاب الشهادة ذلك ليوم بينة انه كلمته صبيا بغمزه فمات اولى من بينة الاخر از الماحي لانها نفي مقصود (تكملة) بیان بهتری طایفه گواهان در دعوی جنایتها اینکه گواهان مردن کسیکه جنایت براو شده از زخم جنایت کننده بهترند بقبول شدن از گواهان مردن او پس از به شدن از ان زخم چنانکه در کتاب درر و کتاب قنیه ذکر شده است و در کتاب خلاصة الفتاوی بخلاف این ذکر شده که گواهان مردن پس از به شدن بهترند و همین روایت خلاصة الفتاوی فتوی کرده است خواجه ابوسعود افندی رحمة الله تعالی علیه گواهان اینکه بدرستی که مدعی علیه پدر او را فلان روز کشته است بهترند به قبول شدن از گواهان مدعی علیه به انچه پیدا و در آن روز به اجل خود مرده است گواهان اینکه بدرستی که تو امر کردی کودکی را به زدن جندمی پس آن جند از ان زدن مرد بهترند به قبول شدن از شاهدان دیگر به اینکه بدرستی که آن جند زنده است زیرا که این گواهی نفی کوتاه کرده شده (اقرار) بينة انه اقر لوارثه فى الصحة اولى من بينة انه اقر له فى الموت بينة الاقرار مكرها اولى من بينة الاقرار طوعاً بينة المقضى عليه بالدار ان المدعى اقر قبل القضاء بان لا حق له فيها اولى ولو بانه اقر بعد القضاء لا يبطل القضاء بينة ان الميت كان اقرانه لاحق له فى الدار اولى من بينة الوارث الارث (تكملة رد المحتار)