Page 400

جلد دوم ۳۹۴ كتاب الشهادة عزلك من الوكالة بقبضها اولى من بينة الوكيل بالقبض بينة الخارج على الملك اولى من بينة ذى اليد على الايداع بعد قوله هو في يدي ما لم يقل اولا انه في يدى وديعة بينة المودع على الرد او على ضياعها عنده اولى من بينة المالك على الاتلاف وقيل بالعكس بينة مدعى الايداع عند ذى اليد اولى من بينة ثالث على ملك مطلق بينة ذى اليد ان فلانا اودعنيها اولى من بينة آخرانى اشتريتها منك (تكمله رد المحتار) بیان بهتری طائفه کواهان در دعوای عاریت و دعوای امانت اینكه کواهان عاریت دهنده باینكه بدرستی که آنمال عاریت هلاک شده پس از انكه از جائیكه بردن عاریت را تآنجا اجازه کرده بودم تجاوز کرده بود بهتر ند بقبول شدن از گواهان عاریت گیرنده باینكه آن مال عاریت را پس داده بعاریت دهنده گواهان امانت گیرنده باینكه بدرستی که صاحب این مال امانت معزول کرده است ترا از وکیلی که به قبض آنمال امانت بودی بهترند به قبول شدن از گواهان وکیلی که به قبض آن مال امانت وکیل است گواهان شخص خارج غیر ذوالید بملک بودن مدعا برای او بهترند به قبول شدن گواهان ذو الید بامانت نهاد ان کسی آن مدعا را نزد او پس از این گفته ذوالید که آن مدعا