Page 394

كتاب الشهادة ۳۹۱ جلد دوم گواهان ثابت کننده افزونی بقبول شدن بهترند در صورتی که اگر هر دو عقد کنند گان با هم اختلاف کردند در اندازه بها یا در اندازه چیزی فروخته شده گواهان فروشنده در اندازه بها و گواهان خونده در اندازه چیز فروخته شده بقبول شدن بهترند اگر هر دو عقد کنندگان با هم اختلاف کردند در اندازه بها و اندازه چیز فروخته شده هر دو باینطریق که فروشنده گفت که فروخته ام یک غلام را بد و هزار درم و خرنده گفت که نه چنین است بلکه خریده ام دو غلام را بهزار درم پس حکم کرده میشود برای فروشنده بد و هزار درم و حکم کرده میشود برای خرنده بد و غلام گواهان صحیح بودن عقد بقبول شدن بهترند در صورتی که اگر دو کس دعوای خریدن چیز یرا از شخص سوم کردند یکی از ایشان دعوی خریدن صحیح را و دیگر ایشان خریدن فاسد را گواهان ذو الید باینکه زید پیش از خریدن تو از او اقرار کرده بود باینکه مراحقی نیست درین سرای بهترند بقبول شدن از گواهان دعوی کننده اخریدن آن سرای از زيد بينة الخارج على دعوى الملك مطلو اولى من بينة ذى اليد انك شريته منى ثمرتقايلنا بينة البايع اني بعتك الجارية بهذا العبد اولى من بينة المشتري ان البيع بالف بينة البايع اولى فيما لو اشترى زيد منه عبدين فهلك احدهما ورد الآخر بعيب ثم اختلفا في قيمة الهالك بينة البايع ان المبيع هلك في يد المشتري اولى مزبينة المشترى انه هلك في يد البايع بينة من ليس له الخيار اولى فيما لوكان الخيار لاحدهما واختلفا في الاجازة والنقض فى المدة وبينة مدعى النقضا ولى لو اختلفا بعد المدة ( تكملة رد المحتار) گواهان شخص خارج غير ذو الید بدعوای ملک مطلق یعنی بدون بیان سبب ملک بقبول شدن