Page 385

جلد دوم ۳۸۱ كتاب الشهادة آنرا برای مدعی و دیگر وارثی نیست مرا و را غیر از مدعی وزنی گذرانید شاهدان که پدر او بنکاح گرفته بود مرا در فلان روز بعد از ان روزیکه ذکر کرد پر او مردن پدر خود را در ان روز وزاده بود او را این ولد و بعد ازان پدر او مرد و مراست مهر و میراث او پس بدرستی که قاضی حکم کند برای آنزن بمهر و میراث برابر ست اینکه قاضی حکم کرده باشد بشاهدان پر یا حکم نکرده باشد فان اقامت امرأة اخرى البينة بعد ماقضى القا ببينة الاولی انه تزوجها بعد ذلك الوقت قبلت بيئتها ايضا (قاضیخان) پس اگر گذرانید دیگر زنی شاهدان را بعد از حکم کردن قاضی بشاهدان آن زن اول باینکه پدر او بنکاح گرفته بود مرا بعد از ان وقتی که پسر کرد کرد کرده بود مردن او را در انوقت شاهدان آن زن دیگر نیز قبول کرده می شود ولو شهدا ثنان انه طلق امرأته يوم النحر بمنى وشهد آخران انه اعتق عبده بعد ذلك اليوم بالكوفة فان القاضى يقضى بالطلاق بالوقت الاول فان استقام ان يكون في المكانين جميعاً باسرع ما يقدر عليه من السیر قضی بشها دیم جميعاً والا بطل الوقت المتاخر كذا في المحيط عالمکیری و اگر دو شاهد گواهی دارت که بدرستی فلان طلاق کرده است زن خود را روز عید قربان در منا و دو نفر دیگر گواه دادند که بدرستی فلان آزاد کرده است غلام خود را پس از ان روز در کوفه پس بد کی که قاضی حکم کند بطلاق زن او در وقت اول که روز عید قربانست پس اگر ممکن بود و صورت اینکه آن فلان در بماند و وقتی که هر دو طایفه گواهان ذکر کرده اند در ان ہر دو جامی شود شتاب ترین رفتاریکه بآن قادر باشد حکم کنند قاضی بگو ہی ہر دو طایفه شاهدان