Page 382

جلد دوم ۳۷۸ کتاب الشهادة مر هر کدام را ازین پسران سوم حصه دیت بر صاحب او همچنین ذکر شده در کتاب محیط سرخسی ولو ان الابن اقام البيئة ان هذا الرجل قتل اباه عمداً بالسيف منذ عشرين سنة وانه لا وارث له غيره واقامت المرأة البيئة انه تزوجها منذ خمس عشرة سنة وان هؤلاء اولاده منها وهم ورثته قال ابو حنيفة رحمة الله تقبل بيئة المرأة ويثبت النسب استحسانا ولا تقبل بيئة الابن على القتل كذا فى محيط السرخسى ولو اقامت المرأة البيئة على النكاح ولم تأت بولد فالبيئة بيئة الابن والميراث للابن دون المرأة ويقتل القاتل بقضان الشجاعية وهو قول ابي يوسف ومحمد رحمهما الله تعا كذا في المحيط (عالمكيرى) واگر پسر مرده گذرانیند شاهدانرا باینکه بدرستی این مرد کشته است پدر مرا بقصد بشمشیر از مدت بیست سال وبدرستی که این کشته شده را وارثی غیر من و شاهدان گذرانید زن باینکه آن مردہ بنکاح گرفته بود مرا از مدت پانزده سال و بدرستی که این کسان اولاد آن مردند از من وایشان وارثان اویند گفته است امام ابو حنیفه رحمۃ اللہ علیہ کہ قبول کرده میشود گواهان زن و ثابت میشود نسب اولاد و از ان مرده از روی استحسان و قبول کرده نمیشود گواهان پسر بکشتن آمرز پدر او را همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی و اگر آنزن گذرانیند شاهدان را بنکاح وحال آنکه نیاورده بود ولد يرا پس معتبر شاهدان پسرست و میراث او مرا پسرست نه زنرا و کشته میشود آن کشنده که بروشاهدان گذرانیده بود وجز این نیست که عمل باستحسان کرده میشود خاص در باره نسب و بین دعوای زن با شد نسبش آمد