Page 366

جلد دوم ۳۶۲ کتاب الشهادة وقضى بالعبد للمدعى ولوشهد احدهما على اقرار ذى اليد ان العبد للمدعى وشهد الاخر على قراره انه عبده وللمدعى اودعه اياه قضى به للمدعى كذا فى المحيط لوشهد احدهما على اقراره ان العبد للمدعى وشهد الاخر على قراره ان الله دفع اليه لا تقبل ولا يقضى بالعبد للمدعى كذا فى الفصول العمادية ولكن يؤمر المدعى عليه بدفع الى المدعى كذا فى الذخيرة (عالمكيرى) وقتی که یکی از دو شاهد گواهی داد با قرار کردن ذوالید که بدرستی که این غلام مدعی را و دیگر شاهد گواهی داد با قرار کردن او باینکه بدرستی مدعی امانت نهاده بود او را نزد ذوالید قبول کرده می شود گواهی ایشان وحکم کرده می شود بآن غلام برای مدعی و اگر یکی از ایشان گواهی داد با قرار کردن ذوالید باینکه این غلام مر مدعی رست و دیگر از ایشان گواهی داد باقرار کردن ذوالید باینکه این غلام مرد عی ست و مدعی امانت نداده بود این غلام را نرد من حکم کرده نمیشود بان غلام برای مدعی همچنین ذکر شد دور کتاب محیط و اگر یکی از دو شاهد گواهی داد با قرار کردن ذوالید که بدرستی این غلام مر مدعی رست و دیگر از ایشان گواهی داد با قرار کردن او باینکه بدرستی مدعی داده بود این غلام را با و قبول کرده نمی شود گواهی ایشان وحکم کرده نمی شود بآن غلام برای مدعی همچنین ذکر شد رست در فصول عمادی ولیکن امر کرده می شود مدعی علیه را بدادن آن غلام بمدعی همچنین ذکر شد دست در کتاب ذخیره قال محمد فى كتاب الغصب اذا ادعى رجل جارية فى يدى رجل وجاء بشاهدين شهد احدهما انها جاريته غصبها منه هذا وشهد الآخر انها