Page 360

جلد دوم ۳۵۶ کتاب الشهادة او تصدق عليه او نخله او حلله منه او احله له قبلت الشهادة كذا في المحيط و عالمگیری اگر دین دار دعوی کرد ابرا کردن صاحب دین را پس یکی از دو شاهد او گواهی داد بابرا کردن او و دیگر از ایشان گواهی داد باینکه صاحب دین بخشید دست یا حق خود را یا صدقه کرده است بر او یا داده است او را یا حلال کرده حق خود را برای او قبول کرده میشود آن گواهی همچنین ذکر کرده است در کتاب محیط لوادعى الغريم البراءة فشهد احدهما بالهبة والآخر بالصدقة لا تقبل واذا ادعى الغريم الهبة فشهد احدهما بالهبة والآخر بالصدقة لم تقبل ولو شهد احدهما بالبرأة والآخر بالنحلة او العطية او التحليل او الاحلال تقبل كذا في محيط السرخسی و عالمگیری اگر دین دار دعوی کرد بخشیدن صاحب دین را پس یکی از دو شاهد او گواهی داد ببخشیدن او و دیگر از ایشان بصدقه کردن او برا و قبول کرده نمیشود گواهی ایشان واگر دین دار دعوی کرد بخشیدن صاحب دین را پس یکی از ایشان گواهی داد بیبخشیدن او و دیگر از ایشان بصدقه کردن او بر او قبول کرده نمی شود گواهی ایشان و اگر بر این صورت که مدعی دعوای بخشیدن را کرده بود یکی از دو شاهد گواهی داد با برا کردن صاحب دین و دیگر از ایشان بدادن او دین را بدین دار و یا بحلال کردن او دین را برای او قبول کرده میشود گواهی ایشان همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی رحمة الله ادعى الغريم الايفاء فشهد احد الشاهدين ان صاحب المال ابراءه فى بلد كذا وشهد الآخر انه براءه في بلدة اخرى جازت شهادتهما وقاضیخان دعوی کرد دین دار رسانیدن دین انصاب دین پس یکی از دو شاهد گواهی داد که بدرستی صاحب مال ابرا کرده است برای او ملا نور فضل و محمد اکرم صحیح است