Page 268

جلد دوم ۲۶۴ كتاب الشهادة فشهد با لشراء منذ شهر قبلت ونعلمه لا التكمله ودركتاب بزازیه ذکر شده است که مدعی دعوی کرد بخیر را از مدت دوماه پس گواهی دادند بخریدن از مدت یکماه قبول میشود وبعکس این که مدعی دعوای خرید را از مدت یکماه کند و گواهی بدهند از مدت دوماه قبول نمیشود الشهادة اذا وافقت الدعوى قبلت وان خالفتها لم تقبل لان تقدم الدعوى فى حقوق العباد شرط قبول الشهادة وقد متحدا وجدت فيما يوافقها وانعدمت فيما يخالفها (هدايه) وموافقة الشهادة للدعوى ان نوعا وكما وكيفا وزمانا ومكانا وفعلا وانفعالا ووضعا وملكا ونسبة فانه انا ادعى على اخر عشرة دنانير وشهد الشاهد بعشرة دراهم والمدعى عشرة دراهم وشهد بثلاثين او ادعى سرقة ثوب احمر وشهد بالبض اوادعى انه قتل وليه يوم النحر بالكوفة وشهد بذلك يوم الفطر بالبصرة او ادعى شق زقه واتلاف مافيه به وشهد با نشقا عنده او ادعى عقارا بالجانب الشرقى من ملك فلان وشهد بالغربي او ادعى انه ملکه و يشهد انه ملك ولده او ادعى انه عبده ولدته الجارية الفلانية وشهد بورادته غير حاله بكر الشهادة موافقة للدعوى (عنایه و عینی) وقتیکه گواهی موافق شود با دعوی قبول کرده میشود و اگر مخالف شود از دعوی قبول کرده نمیشود آن گواهی زیرا که پیش بودن دعوی بر گواهی در حقهای بندگان شرط قبول شدن گواهی است تا حال اینکه دعوا پید است در صورتی که گواهی موافق باشد با آن و ناپید است در صورتی که مخالف باشد از ان موافق بودن گواهی با دعوی اینست که گواهی موافق باشد با دعوی در مقدار وچگونگی و زمان ومکان در کردندان و در هیأت حاصله مدعا و درملک بودن مدعا برای یک شخص و در نسبت مدعا بیک چیز زیراه مدعی مدعی اگر دعوی کرد بر دیگری ده دنیا رو ا شاد گواهی را دیده درم و یا د عی دعوی کرد ده در مه او شاهد گی ها دادند بیسی درم و یا مدعی دعوی کرد دزدی با بسته سرخید او شاهدان گواهی دادند بجامه سفید و یا مدعی دعوی کرد محمد سلم