Page 259

جلد دوم ۲۵۵ کتاب الشهادة الضمان ذلك جازت شهادتها وان قالا استاجرنا على هدمها فهد مناها لا تقبل شهادتها بالملك للمدعی و یضمنا قيمة البناء المدعی علیه (قاضیخان) مردی دعوی کرد سرائی را که در دست مرد دیگر بود پس گواهی دادند برای او دو شاهد بآن سرای که این سرای ملک تست د حال آنکه مدعی مزد و ر گرفته بود ما را به بنا نمودن انسرای و یا بعمارت نمودن آن بدیگر کارهای انسرای که واجب نمیشد بر ایشان تاوانی در کردن آن کار در جهت گواهی ایشان اگر آن دو شاهد گفتند که این مدعی مزد و ر گرفته بود ما را بویران کردن انسرای پس ما ویران کردیم انرا قبول کرده نمیشود گواهی ایشان بملک بودن انسرای برای مدعی و ایشان تاوان میدهند قیمت بنای انسرایرا برای مدعی علیه ولو و هن دارا فشهد له من استأجره للبناء يقبل وان شهد من استاجره لهدمها لا (خلاصه و هندیه) واگر کسی گرو داده بود سرائی را پس گواهی داد برای او شخصی که گرو کننده مزد و رگرفته بود او را به با نمودن انسرای قبول کرده میشود گواهی او د اگر گواهی داد کسی که گروکنده مزدور گرفته بود اد را بویران کردن انسرای قبول کرده نمیشود گواهی او ولو حلف ان لا يقرضه فاستقرضه شيئا من فلان، قد اقرضهما جازت شهادتها القاضیخان و اگر کسی سوگند کرده فرض نمیدیم این کش بسیج چیز سپس پنج دکس گواهی دادند که تحقیق او قرض داده و ما را راست گواهی ایشان و آن سوگند کننده حانث میشود ولو شهد ان حلف بعتق علام ان لا يستقرض شيئا ابدا فشهد انه مما قدا قرضاء لا يجوز شهادتهما بالاعتق العبد (قاضیخان) واگر دو شاهد گواهی دادند که فلان سوگند کرده است بازادی غلامان خود که قرض نخواهم از کسی چیزی ابدا پس آن دو شاهد گواهی دادند که بدرستیکه ما قرض داده ایم آن سوگند کننده را روانمیشود گواهی ایشان وآزاد نمیشود غلام او رجل قال ان دخل داري احد فامر أتم طالق فشهد ثلثة انهم دخلوا داره قال ابويوس ان قالوا دخلنا جميعا لا تقبل شهادتهم وان قالوا دخلنا و دخل هذا معنا جازت شهادتهم وسئل ابن ابو يوسف عن هذه المسالة فقال دلت هد