Page 253

جلد دوم ۲۳۶ کتاب الشهادة من المیت فلم یدفعها العبد الی الاخ حتٰی شهد به للان الا تقبل شهادتها وان دفعها الی الاخ بقبضها ثم شهدت الان جازت شهادته لوکان الله المدعی یدعیها للمیت جازت شهادتهما للابن دفعها العبد الی الاخ اولم یدفعها (قاضیخان) مردی مرده اورا برادردی و پسری درم دین بود پسر آن دو دیندار گواهی دادند برای مردی که بدرستیکه این پسر مرده مست وصیت مرا و را وارثی غیر ازو و دومرد دیگر غیر از ان دینداران گواهی دادند برای مرد دیگر که بدرستیکه این مرد برادر مرده است وصیت وارثی مراورا غیر از و پس بدرستیکه قاضی حکم کند گواهی آن دینداران زیرا که برادر میراث نمیبرد با پسر مرده پس اگر گواهان برادر در اول گواهی دادند و قاضی حکم کرد برای برادر بعد ازان آن دینداران گواهی دادند برای مرد دیگر که بدرستیکه این مرد پسر مرده است قبول کرده نمیشود گواهی آن دینداران و همچنین اگر دینداران ادا کرده بودند دین مرده را با مرقاضی با بغیر از امر او بعد ازان گواهی دادند برای پسر قبول کرده نمیشود گواهی ایشان زیرا که درینجا بماننده ای خود ادا میشوند و میشوند آن دو دین دار مانند دو فروشنده که ان حال آنکه فروشنده وقتیکه گواهی برای دیگری بچیزی که فروخته باشد آنرا قبول کرده نمیشود گواهی او و همچنین ست حکم خرنده یعنی قبول کرده نمیشود گواهی او بچیز خریده شده برای شخص دیگر و اگر درین مسئله مذکوریه جا دین غلامی غصب کرده شده بود از مرده در دست گواهان پس آنغلام را ببرادر مرده نداده بودند تا اینکه ایشان گواهی دادند بآنغلام برای پسر مرده قبول کرده نمیشود گواهی ایشان و اگر آنغلام را ببرادر مرده داده بودند بحکم قاضی بعد ازان گواهی دادند برای پسر روامیشود گواهی ایشان و اگر غلام در دست ایشان امانت بود مرآنمرده را روا میشود گواهی ایشان برای پسر او خواه آنغلام را ببرادر داده باشند و یا نداده باشند شهدت ان فلانا امرهما بتزویج فلانته منه او بخلعها او ان اشتری له عبدا ففعلنا فاما ان ینکر الموکل الامر والعقد او یقر بالامر لا العقد اویقرهما وکل علی وجهین اما ان یدعی الخصم العقد مع الوکیل او ینکر فان کان الموکل ینکر لا تقبل فی الفصول کلها وان کان الامر یقر بهما قاعده گواهی کسیکه مراور امر کرده شده باشد بفعلی باینکه آن فعل کرده ام