Page 235

جلد دوم ۲۳۱ كتاب الشهادة پس اگر آن خصم دعوی میکرد حامی آن عقد ها را که عقد وكیلی دارا كردون دلیل گیرنده وعقد کردن دلیل است با آنکس پس بدرستی که حکم کرده میشود بدرست بودن همه آن عقد با گرور نکاح بر قول امام ابو حنيفه رحمة الله عليه ونزد صاحبین رحمها الله تعالی حکم کرده میشود بهمه آن عقدها همچنین ذکر شده است در كتاب ذخيره وانجمل الرجل امراته بيد اجنبی فطلقها فشهد با المطلاق ان لزوج جعل امرا مراته بید اليهما وانه طلقها والاب حى يدعى ذلك اوصيت لا تقبل شهادتهما عند ابى حنيفة رح وعن ابى يوسف رح ان غيبته بمنزلة موته كذا فى المحيط (عالمگیری) وقتی که مردی بگرداند اختیار طلاق زن خود را بدست بیگانه و طلاق کند آن بیگانه زن او را پس گواهی بدهند دو پسر آن بیگانه طلاق کننده که بدرستی که شوهر این زن گردانیده بود اختیار زن خود را بدست پدر ما بدرستی که پدرها طلاق کرده او را و حال آنکه پدر ایشان زنده بود و دعوی میکرد آنرا و یا مرده بود قبول میشود گواهی ایشان نزد امام اعظم رحمه الله و از امام ابو یوسف رح روایت شده است اینکه حکم غائب بودن پدر مانند حکم مردن اوست همچنین ذکر شده است در كتاب محيط شهادة الوكيل الموكل بعد العزل ن خاصم فى مجلس القاضي ثم شهد له بعد عز له لا تقبل اتفاقا للتهمة وان لم يخاصم تقبل عدمها وهو قول ابی حنيفة كذا في الذخيرة عالمگيري در مختار وفى قامة الزيلعي صار خصه في حادثة لا تقبل شهادته فيها ومن كان يقهر ان يصبح خصما وله ينصت خصها بعد تقبل هذان الاصلا متفق عليها در نجا تو گواہی وكیل برای موكيل گیرنده او پس از معزولی او اگر آن وكيل دعوی کرده بود با مدعی علیه در مجلس قاضی بعد ازآن گواهی داد برای وکیل گیرنده بعد از معزولی خود روا نمیشود باتفاق علما رحمهم الله مع الی مر قام الدين باتجهیم تهمت