Page 224

جلد دوم ۲۲۱ کتاب الشهادة بالوصاية او الوصية او الوراثة ان كان الخصم جاحدا لا تقبل شهادتهما وان كان الخصم فایده یدعی ذلک قبلت شهادتهما سواء كان الموت ظاهرا او لم یکن والغریمان اللذان گواهی داستان برنوبتها با وصیت یا وراثت قبول است لهما علی المیت دین اذا شهدا بالوراثة او الوصاية او الوصية فان كان الموت اگر خصم دعوی میکرد تا نمر دیونا غیر ظاهر لا تقبل شهادتهما وان كان الموت ظاهرا فان كان المشهود له لا یدعی منکر میشود پس معتبرت تکذیب شان ذلك فكذلك لا تقبل شهادتهما وان كان المشهود له یدعی ذلك ففي الاستحسان تقبل شهادتهما (عالمگیری) دو و دین دار که مرده را برایشان دین باشد وقتیکه گواهی بدهند بوصی بودن شخصی یا بوصیت کردن مرده برای کسی یا بوارث بودن کسی اگر خصم یعنی مدعی و موسی له و وارث منکر باشد از ان قبول نمیشود گواهی ایشان را گر خصم دعوی میکرد آنرا قبول میشود برابر است که مردن آن مرده ظاهر باشد یا ظاهر نباشد و صاحبان دینی که برایشان بر مرده دین باشد وقتیکه گواهی بدهند بوارث بودن کسی و یا بوصی بودن کسی و یا بوصیت کردن مرده برای کسی پس اگر مردن آن مرده ظاهر نباشد قبول نمیشود گواهی ایشان و اگر مردن وظاهر باشد پس اگر آن کسیکه گواهی برای او داده شده دعوی نمیکرد آنرا پس همچنین قبول نمیشود گواهی ایشان و اگر مدعی دعوی میکرد آنرا پس در استحسان قبول میشود گواهی شبیان والموصی الیهما اذا شهدا بوصوا خی معهما فان كان الموت غير ظاهر لا تقبل شهادتهما وان كان الموت ظاهرا وكان المشهود له طالبا لذلك تقبل شهادتهما استحسانا والموصی لهما اذا شهد بالموضع فایده در قبول و قبول گواهی دوی فان كان الموت ظاهرا والمشهود له يطلب ذلك قبلت شهادتهما وان كان بوصی بودن غیر کلا ایشان الموت غير ظاهر لا تقبل شهادتهما (عالمگیری) دو و شخصیکه مرده وصی گردانیده باشد ایشان را در گواهی موصی لها بموصی به وقتیکه گواهی بدهند بوصی بودن دیگری با ایشان پس اگر مردن آن مرده ظاهر نبود قبول نمیشود گواهی ایشان