Page 217

جلد دوم ۲۱۴ كتاب الشهادة فایده قاضی قبول کند گواهی پسران خود را برای مدعی بدعی به بحکم کرد وقتیکه درین گواهی قاضی باشد فایده حکم گواهی در قرابت غیر ولاد چون حال ومحرم رضاع و مصاهره ولو وجب بزاى رجل ادعى على رجل حقا فشهد المدعى سنا اتفاقا بل يجهل القاضى تقبل شهادة الابنين ولو شهدا ان اباهما قضى للمدعى على هذا المدعى عليه تقبل شهادتهما وقاية ولما جودات الاب لوكان قاضيا يوم شهد الابنان على حكمه تقبل ولو شهد الابنان على شهادة ابيهما لجوز بلا خلاف وكذا على كتابة الحر رابق) مردی دعوی کرد بر مردی دیگر حقی را پس دو پسران قاضی برای مدعی گواهی دادند گفته است امام محمد رح که قاضی قبول کند گواهی پسران خودرا واگر پسران قاضی گواهی دادند که پدر شی بدعایت این حکم کرده است برای مدعی بر این مدعی علیه قبول نمیشود گواهی ایشان و علل بران است که حکم پدرشان دران قاضی باشد و در وقتیکه پسران او گواهی میدهند بحکم او قبول میشود گواهی ایشان اگر گواهی دادند دو پسرشام بر گواهی پدر خود روا میشود بخلاف همچنین و وا شید گواهی ایشان برنوشته پدرایشان وتقبل شهادة الرجل لاخيه وعمه وبنابنه وكل قرابة غير الو لاد كالخال والخالة وغيرها كالاخ تقبل فيه الشهادة (فتحة القدير وممن محرم رضاعا او مصاهرة كام اموانه وابنتهما وزوج بنته وامرأة ابنه وابنه ككمله جوالاقضية تقبل لابويه من الرضاعة ولمن ارضعته ام أنه ولا م امرأته وابنتها ولزوج ابنته وامرأة ابنه واخت مرأته (زايدى وفى القنيه امتدت الخصومة سنين ومع المدعى اخ او ابن عم يخاصمان له مع المدعى عليه ثم شهدا له فى هذه الخصومة بعد هذه الخصومات لا تقبل شهادتهما وذكر ابن وهبان وقياس ذلك ان يطرد ذلك فى كل قرابة وصاحب ترد ومع قرابة او مصاحبة الى المدعى فى الخصومة سنين ويخاصم معه على المدعى تم يشهد له بعد ذلك فانه ينبغى ان لا تقبل والفقيه فيه انه لما طال التودد مع المخاصم والمخاصمة له مع المدعى عليه صار بمنزلة الخصم للمدعى عليه (مجمع رائق) قبول میشود گواهی مرد برای برادر او وعمری او و پسر عمر شی او و