Page 213

جلد دوم ۲۱۰ کتاب الشهادة و فرق میان دو مسأله اول و مسأله سوم اینست که در دو مسأله اول جهت خاص کردن بعض از کسانیکه وصیت از برای ایشان کرده شده بخلاف خاص کردن بعض از ایشان در مسأله دوم که نیست و اگر زید وصیت کرد یچیزی از مال خود برای مسجد قبیله خود و وارثان او انکار کردند ازان وصیت پس گواهی دادند بآن بعض از اهل آن مسجد روا میشود گواهی آن بعض و اما اصحاب المدرسة اذا شهدوا بالوقف على المدرسة قال بعضهم ان كان الشاهد يطلب لنفسه حقا من ذلك لا تقبل شهادته وان كان لا يطلب تقبل (قاضيخان) و اما اصحاب مدرسه اگر گواهی بدهند بوقف بر مدرسه گفته بعض از علما رحمهم الله تعالی که اگر شاهد طلب میکرد برای خود حقی را از ان وقف قبول نمیشود گواهی او و اگر طلب نمیکرد قبول میشود روی عن بعض المشایخ رحمهم الله اذا شهد اثنان من اهل سكة على وقف تلك السكة ان كان الشاهد يطلب لنفسه حقا لا تقبل شهادته وان كان لا يطلب تقبل شهادته (قاضیخان) روایت کرده شده از بعض مشایخ رحمهم الله تعالی که اگر گواهی بدهند دو کس از اهل کوچه بوقف بودن چیزی بر آن کوچه اگر آن شاهد طلب میکرد برای خود حقی را دران قبول نمیشود گواهی او و اگر طلب نمیکرد قبول میشود رجل مات واوصى لفقراء جيرانه بشيئ وانكر الورثة وصيته فشهد على الوصية جيران من جيرانه لهما اولاد محتاجون قال محمد رح لا تقبل شها دتهما (قاضیخان) مردی مرد و وصیت کرد برای فقیران همسایگان خود یچیزی و وارثان او منکر شدند از وصیت او پس گواهی دادند از همسایگان او دو مردی که مرایشانرا اولاد محتاج بود گفته است امام محمد رح که قبول نمیشود گواهی ایشان و ذکر محمد رح جارة شخص و محاکم على القيم