Page 205

جلد دوم ۲۰۲ کتاب الشهادة و اگر کسی فروخت یکی از دو کودکی را که یکبار از یک شکم زاده بودند وحال انکه هر دو زاده بودند در ملک او واز ادکرد ان کودک را خرنده او پس گواهی داد ان کودک برای فروشنده خود قبول میشود گواهی او پس اگر دعوی کرد فروشنده بر کودک دیگر که این بار است ثابت میشود نسب آن سر دو کودک از دو میشکند ان فروختن کودک اول و آزادی او وحکم قاضی که بگواهی او حکم کرده بود برای فروشنده ورد کند فروشنده ان چیز را که قبض کرده از خرند و بر او بها را اگر موجود باشد و رد کند مثل انرا اگر هلاک شده باشد و اگر ان حکم قاضی که بگواهی ان کودک برای فروشنده کرده بود بقصاص بود در عضو یا در نفس پس تاوان ان بر فروشنده میشود نه بر عاقله او وفی نوادر ابن سماعة رح عن ابی یوسف رح اذا اشترى الرجل عبدين قبضهما واعتقهما واراد يرجع بنقصان عيب قد انكره البايع فشهد العبدان ان هذا العيب كان بهما لا تقبل شهادتهما وكذلك لو شهد الرجل على المشترى انه كان له نصفهما فشهادتهما باطلة وكذلك لو شهد الى المشتري قد كان وهب نصف احدهما الى رجل ان يعتقها له تقبل شهادتهما وكذاك اله ولدا لحل باعنهما اوهما فشهد ووامرآة ورجل انها كانايزا ليت جزاء حزاما قبل شهادتهما كذا في المحيط والديكوي،، در کتاب نوادرا ابن سماعہ رحمتہ الله از امام ابو یوسف رح که اگر خرید مردی دو غلام را وقبض کرد و آزاد کرد ایشان را وخواست که رجوع کند بنقصان عیبی که فروشنده انکا رمیکرد از ان پس گواهی داد آن دو غلام که بار این عیب با بود در دست فروشنده ما پیش از خریدن او ما را قبول نمیشود گواهی ایشان وهمچنین اگر ان دو غلام گواهی دادند برای مردی بر خرنده خود که بدرستیکه نصف ما این مرد را بود پس گواهی ایشان باطل است و همچنین اگر ان غلامان گواهی دادند که بدرستیکه این خرنده بخشش کرده بود نصف یکی از ما را بمردی پیش از انکه این خرنده آزا د میکرد ما را بشغل