Page 198

جلد دوم ۱۹۵ کتاب الشهادة حکم است در هر کاری از کارهای پدر مثل نکاح و یا طلاق و یا فروختن که روا نمیشود شاهدی پسران اگر پدر ایشان زنده باشند و دعوی کند یا مرده باشند نزد شیخین رحمها الله و اگر پدر زنده بود و منکر باشد قبول میشود گواهی پسران و بی خلاف همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره اذا قال لرجلين ان دخلتما هذه الدار فعبدی حرقانا فشهدا بناءها ان ابويهما قد دخلا الدار لا تقبل الشهادة عند ابي حنيفة وابي يوسف رحمهما الله تعالى ولو انكر الابوان وهما حيان جاز شهادة الابنين على دخولهما بلا خلاف (عالمگیری) اگر شخصی گفت مرد و مردان را که اگر شما درین سرای در آمدید غلام من آزاد باشد باز آن دو مردان مرد دیگر گواهی دادند دو پسر ایشان که بدرستی پدران ما در ان سرای در آمده اند قبول نمیشود گواهی ایشان نزدشیخین رحمها الله تعالی و اگر پدران آن گواهان منکر شدند و حال انکه ایشان زنده بودند روا میشود گواهی آن پسران بدرآمدن ایشان در ان سرای بدون خلاف رجل حلف وقال ان استقرضت من فلان دراهم فعبدی حرثم ادعی فلان عليه القرض فشهد على ذلك ابوالعبد مع رجل اخر ذكر في النوازل انه نقضى بالمال للمدعى ولا يقضى بالعتق لان القضاء بعتق العبد قضاء بعتقه بشهادة ابيه (قاضیخان) مردی سوگند کرد که اگر قرض خواستم از فلان در مها را پس غلام من آزاد باشد بعد ازان دعوی کرد آن فلان بروی قرض را پس گواهی داد بران دعوی پدر غلام با مرد دیگر ذکر کرده است در کتاب نوازل که بدرستی که حکم کرده میشود بمال برای دعوی کننده قرض و حکم کرده نمیشود بآزادی غلام زیر ا که حکم بآزادی غلام حکم است بآزادی او بگواهی پدر او ولا تقبل شهادة احد الزوجين للاخر (هدايه) ولو كان المشهود له من الزوجية والزوج مملوكا (فتح القدير) او في عدة من ثلاث ولو شهد لها بتزويجها قبل القضاء بطلت خانیه (در مختار ورد المحتار) فایده قبول نیست گواهی هیچ از زوجین برای دیگر ایشان