Page 168

جلد دوم ۱۶۱ کتاب الشهادة بود در ادعای انکه تو و مالی بر آن خواجه را بجز آن غلام دگد را نیو مسلمانی دوشاهد نصرانی را بر اینکه بدرستیکه مرا بر این مرده هزار درهم هست گفته است امام محمد رح که قبول میکنم گواهی هر دو طایفه شاهدان را پس آزاد میکنم غلام را وسعی کند آن غلام برای ادای دین ان مسلمان همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی رح قال محمد رحمة الله تعالى في كتا الرهن ذمي مات فادعى ذمي بعض متاعه رهنا واقام بينة من هل الذمة وادعى مسلم عليه دينا واقام بينة من المسلمين أو من اهل الذمة فاني اخذ ببينة المسلم فابداء بدينه حتى يستوفي المسلم ماله فان بقي شيئ كان للذمي تم قال ولا يجوز الرهن حتى يستوفي المسلم دينه سنان كان شهود الذمي مسلمين وشهود المسلم ذميين او مسلمين كان الذمياحق بالرهن حتى يستوفي دينه كذا في المحيط (عالمكيري) گفته است امام محمد رح در کتاب رهین که ذمی مرد پس دعوی کرد ذمی دیگر بعض متاع او را که گرو هست نزد او و گذرانید شاهدانرا از اهل ذمه بآن و دعوی نمود و دعوی کرد مسلمانی بران مرده دینی را و گذرانید شاهدانرا از مسلمانان یا از اهل ذمه بآن دعوای خود پس بدرستیکه من حل میکنم تباید المان مسلمان پیس شروع میکنم بادا دین آن مسلمان تا انکه بگیرد مسلمان تمام مال خود را پس اگر باقیماند چیزی میشود آن با مر آن ذمی را بعد از آن گفت امام محمد رح که روا نیست گروه بنی آن همی تا انکه بگیر و آن مسلمان تمام دین خود را پس اگر شاهدان آن ذمی مسلمانان بودند و شاهدان آن مسلمان ذمیان یا مسلمانان بودند میشود آن ذمی بهتر بآن گروی تا انکه بگیری تمام دین خود را همچنین ذکر شده است در کتاب محیط اذا دعی مسلم علی کا فرمالا وادعى كفالته مسلم بذالك واقام بينة من الكفار تثبت المال بهذه البينة على الاصيل دون الكفيل وكذالك لوكان حلال عمارت