Page 161

جلد دوم ۱۵۷ کتاب الشهادة قال فاذا جاء وا معا فالمحبة مع الابن المسلم لانه يثبت و راثته عما قامه من البنية وانما تقبل بينة الغريم على الولو فاذا كان الوارث مسلما فشهد اهل الذمة لم تقبل شهادتهم عليه لانه يستحق الغريم بها شيأ كذا في المحيط (عالمگیری) گفت ابن سماعة رح که گفتم مر امام محمد را رح که اگر شاهدان ان مسلمان صاحب دین از جمله مسلمانان بودند و تو حکم کرده بودی برای آن صاحب دین بکواهی ایشان بحضور آن پسر نصرانی او بعد از ان آورد آن پسر مسلمان او شاهدان را از اهل ذمه که بدرستی که پدرم مرده است در حالیکه مسلمان بود پس حکم آن چگونه است گفت امام محمد رح که این پسر مسلمان وارث است در چیزیکه مر آن مرده نصرانی راست از مال و حکم کرده نمیشود بران صاحب دین مسلمان بچیزی گفت ابن سماعة رح که گفتم مر امام محمد رح که اگر سر کدام از صاحب دین و پسر مسلمان او گذرانید و دو شاهد ذمی را حکم آن چگونه است گفت امام محمد رح که وقتیکه شاهدان هر دو یکجا آمدند پس خصم همین پسر مسلمان اوست زیرا که ثابت میکند وارث بودن خود را بگذاریند شاهدان و جز این نیست که قبول میشود گواهان صاحب دین بر وارث پس وقتیکه وارث مسلمان باشد پس درینصورت گواهی اهل ذمه حجت نیست بر او پس حقدار نمیشود صاحب دین بکواهی اهل ذمه چیزی را همچنین ذکر شده است در کتاب محیط و لو قال احدهما كان ابي مسلما وانا ايضا و قال الاخر بل وانا اسلمت قبل موته وكذبه الآخر فالميراث للمتفق على اسلامية في حال حيات ابيه كذا في محيط السرخسي رحمة الله تعالى عليه (عالمكيري) و اگر گفت یکی ازان دو پسر او که پدرم مسلمان بود و من نیز و گفت آن پسر دیگر او که بلکه من مسلمان شده بودم پیش از مردن پدرم و دروغگوی کرد او را پسر دیگر او پس میراث مر آن پسر است که اتفاق کرده شده است بر اسلام او در حال حیات پدر او همچنین ذکر کرده است در کتاب سرخسی رح ولو قال الابن المسلم لم يزل ابي كان مسلما