Page 15

جلد دویم ۱۰ کتاب الشهادة والظاهران هذا مطرود في كل حرمة لا يوجد فيها تاويل (منحة الخالق وحموى) واگر لازم شد بر شاہد او انمودن شاہدی بشرطهای ذکر کرده شده پس او انمود بدون عذر ظاهر و پس از ان ادا کرد شاهدی را کشته است شیخ الاسلام رح که شاهدی آن شاہد قبول کرده نمیشود از جهت جای گرفتن تهمت در ان شاہد زیرا که امکان دارد که بدستی آخر نمودن او بسبب عذری باشد و امکان دارد که آخر نمودن او جهت طلب کردن اجرت بوده باشد گفته است علامه عبد البر ابن شحنه رح که نز دمن وجه حنان است که شیخ اسلام رحمة الله علیه کشته است خصوصا که حال آنست که تحقیق زمانه فاسد شد و و معلوم شده است از حال شاہد ان مجروح که ادای شاہدی را برای قبض کردن نقود و این حکم مطلق است از مسئلهای فرجهایعنی این حکم را تخصیص بمسئلهای فروج نیست و ظاهر آنست که این حکم شامل است در هر حرمتی که موجود نمیشود در ان تاویلی و یجب الاداء بلا طلب لو الشهادة في حقوق الله تعالى (در مختار) و واجب میشود ادا کردن شاهدی بر شاهد بغیر از طلب کردن شاهدی از او اگر شاہدی در حقها خدا وند تعا بوده باشد تقبل الشهادة حسبة بلا دعوى في ثمانية مواضع مذكورة في منظومة ابن وهبان في الوقف واشياء، والتحقيق ان الوقف من حيث هو حق الله تعالى لا قرد صد ق بالمنفعة فلا تشترط له الدعوى لكن اذا كان اوله على معين في دین اشبا استحقاقه اشترط له الدعوى وان ثبت صل الوقف بدونها (رد المحتار) قبول کرد میشود شاهدی از روی ثواب بینی دعوی کردن کسی در هشت جایها که ذکر کرده شده در هتابنظومه با نماند خ اول از ان ہشت حاشیای بدی در وقف است و تحقیق آنست که بدرستی وقف از جهت وقف بودن حق خداوند تعالی است زیرا که وقف صدقه کردن آبنفع آنچه وقف کرده فرخ ام ملا قیام الدین فایده در شهد با حست و مواقع آن اشد ملا قیا مهدی بایدش