Page 142

جلد دوم ۱۳۸ كتاب الشهاده و در شرح كتاب منظومه ذکر شده است که امیر بزرگی دعوی کرد پس گواهی دادند برای او عاملان و نایبان او و رعایای ایشان قبول نمیشود این گواهی مانند گواهی کشت گر برای صاحب زمین و گفته است رملی بزرگ گرفته میشود از این حکم اینکه گواهی آن خادمان او که با و لازم باشند مانند لازم بودن غلام با مولای خود همچنین قبول نمیشود و این حکم ظاهر است خصوصاً در زمانه ما و تحقیق بهمین حکم چند بار فتوی داده ام و مانند این حکم در کتاب شعبها دت جامع الفتاوی ذکر شده بلفظ پیاده گان حاکمان و آن وکیلانی که بدروازه قاضیان بجهت وکالت میباشند شنیده نمیشود گواهی ایشان زیرا که ایشان سعی کنند گانند در باطل کردن حق صاحب حق و ایشان فاسقانند قال رملی فی حاشية المنح وفي اجارات البزازية لا تقبل شهادة الدلال و محضر قضاة العهد والوكلاء للمفتعلة والصكاك (در مختار) گفته است امام رملی در حاشیه كتاب منح الغفار اینکه در کتاب اجارات فتاوای بزاز یه ذکر شده است که قبول نمیشود گواهی دلال و گواهی کسیکه حاضر میکند خصومت کنندگانرا نزد قاضیان زمانه و نه گواهی کسانیکه وکیل میشوند در دعواها و خصومتها و نه گواهی نویسنده گان کاغذهای شرعی قال فی البزازية وشهادة الصكاكين تقبل في الصحيح اقول وسياتی انها لا تقبل شهادة النخاس وهو الدلال الا اذا كان عدلا لا يحلف ولا يكذب ونقل عن السراج وقد رايناه في كلامهم كثيرا وأقول قد ظهر من هذان فایده در نقل گواهی نویسنده کاغذهای شرعی اقول ست اگر سنگ نمی خورد آزادم میساختند و اگر اعتبار کارهامشروع پیدا میکردند گواهی ایشان قبول است معظم