Page 13

جلد دوم کتاب الشهادة فایده بیان شرط هفتم شاهد می فایده اگر شاهد پیرمردی بود حاضر شده نمیتوانست بمجلس قاضی او مدعی او را از خود سوار کرد گفت که اقرار کرده بودم از جهت ترس حال آنکه ان شخصیکه اقرار برای او شده پادشاه بود پس کفران اقرار کننده در دست پیاده از پیادگان سلطان بود و نمیدانست شاهد ترس او را شاهد می بدهد آن شاهد نزد قاضی و خبر کند قاضی را که بدرستی اقرار کننده در دست پیاده از پیادگان سلطان بود چنانکه در فتاوای بزازیه ذکر شده است و همچنین قسمی که شاهد می ترسید بر جان خود از سلطان ظالم یا از تغیر او و یا اینکه بیاد آورده نمیتوانست شاهد می را بطریق آن رواست او را منع آوردن از ادای ان السابع ان يكون موضع الشاهد قريبا من موضع القاضى فانكان بعيداً بحيث لا يمكنه ان يغد والى القاضى لاداء الشهادة ويرجع الى اهله في يومه ذلك قالوا لا يا ثُم لانه يلحقه الضرر بذلك (بحر رایق ، شرط هشتم آنکه جای شاهد نزدیک باشد بجای قاضی پس اگر جایی دور باشد باینوجه که امکان نداشت او را که در اول روز نزد قاضی برود جهت ادای شاهدی و باز بگرد د بسوی خانه و اهل خود در همان روز خود کشته اند مشایخ رح که گناهگاز نمیشود که شاهد می را ترک کند زیرا که میرسد او را ضر ر باین شاهدی دادن ثُم انكان الشاهد شيخاً كبيرا لا يقدر على المشى الى مجلس الحكم وليس له شئى للركوب فاركبه المدعى من عنده قالوا لا با وتقبل به شهادته وانكان يقدر واركبه المدعى من عنده قالو الا نقبل (زیلعی ) پس شاهد پیرمردی سال خور توانایی نداشت رفتن بمجلس قاضی و مزار را چیزی جهت سوار شدن پس سوار کرد او مدعی از نزد خود گشته اند مشایخ رحمهم الله تعالی که باک نیست باین سوار کردن و و قبول کرده میشود شاهدی و واگر و واگر ان شاد توانایی پشت رفتن او مدعی و را سوارکرد از نزد خود گفته اندمشایخ رجمهم الله تعلی که قبول کرده نمیشو د اهدای وفي القنية الشهود فى الرستاق واحتج الى داء شهادتهم هل يلزمهم كراء الدابة قال لا توافير كلفة من يسلمع اندر ملزمهم (بحر رایق ) در کتاب قنیه ذکر شده است که شاهدان در روستاق بودند علافها بطوران ظاهر میر