Page 124

جلد دوم ۱۲۰ کتاب شهادة خود محض برای مانند گردانیدن او خود را بازنان پس شاهدی او قبول نیست اما آن مخنثی که در سخن گفتن او نرمی و در اندامهای او شکستگی باشد در آفرینش خدای تعالی او را باختیار او پس آن مخنث عادل است و شاهدی او قبول است ولا تقبل شهادة الداعر وهو الفاسق المتهتك الذى لا يبالى بما يصنع كذا فى الذخيرة والمعروف بالكذب لا عدالة له فلا تقبل شهادتہ ابدا وان تاب بخلاف من وقع فى الكذب سهوا او تابع مرة ثم تاب كذافى البدائع ويعلم بقوله توبه گواهى او فاسق پرده در است که باک نمیدارد با چیزی که میکند ما را همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره وکسی که مشهور شد بدروغ گفتن هیچ عدالت نیست اورا پس همیشه قبول نمیشود گواهی او گرچی توبه کند بخلاف انکسیکه واقع شود در دروغ گفتن از روی سهو و یا گرفتار شود بدروغ گفتنی یکمرتبه و بعد ازان توبه کند که قبول میشود گواهی او همچنین ذکر شده است در کتاب بدایع والمعروف بالعدالة اذا شهد بزور و تاب تقبل شهادته من غير مدة وعليه الاعتماد كذا فى خزانة المفتين (عالمگيري وخلاصه) وهو المفتى به والمستور مثل العدل فى ذلك (حموى وقحى) العدل اذا شهد بزور ثم تاب جاز شهادته الفاسق اذا تاب لا تقبل شهادة ما لم يمض عليه زمان يظهر عليه اثر التوبة والصحيح ان ذلك مفوض الى راى القاضى والمعدل (قاضيخان) وشخص مشهور بعادل بودن وقتی که گواهی بدروغ بدهد و بعد ازان توبه کند قبول میشود گواهی اوبی گذشتن زمانه و براین قول اعتماد است همچنین ذکر شده است در کتاب خزانة المفتین و بهمین قول فتوی کرده شده است و شخصی که معلوم نباشد حال عادل بودن و فاسق بودن و مانند عادل درین حکم وشخص غیر عادل وقتی که گواهی بدروغ بدهد و بعدازان توبه کند رواست شاهدی او وفاسق چون از فسق خود توبه کند قبول نمیشود گواهی او تا اینکه نگذرد بر او زمانه که ظاهر شود بر او اثر توبه فتاوای آن فایده گواهی فساد کننده که فاسق پرده در گواهی شخصی که مشهور بدروغ قبول نیست فایده کسیکه بعادل بودن مشهور نا و بدروغ گواهی بدهد بعد ازان توبه کند قبول میشود گواهی ا رایت کل الامم الی قیام الدین عبدالله انصاری سیپاره