Page 118

جلد دوم ١١٣ كتاب الشهادة يسميه الناس بذلك فاسقا مطلقا لا تقبل شهادته وان لم يكن كذلك ينظران كانت الحسنات اغلب من السيئات والرجل يجتنب الكبائر قبلت شهادته وان المم بمعصية هذا هو الصحيح فى حد العدالة المعتبرة ادلابد له من توقى الكبائر كلها وبعد ذلك يعتبر الغالب كما ذكرنا فاما الالمام بمعصية لا تقدح به العدالة الشرعية فلا ترد به الشهادة المشروعة لان فى اعتبار اجتنابه الكل سد بابه وهو مفتوح احياء للحقوق (قاضیخان وهدايه ثم بعد الاجتناب عن الكبائر كلها لابد من عدم الاصرار على الصغيرة فان الاصرار على الصغيرة كبيرة اقوالاولا فيه من قيد اخروهو ان يجتنب الافعال الخسيسة الدالة على الدناءة (شرح وقايه) و سخن کرده اند علما رحمهم الله تعالی در فسقی که منع میکند گواهی را اتفاق کرده اند علما برانکه ظاهراً کردن گناه کبیره منع میکند ادای گواهی را و در گناهان صغیره اگر ظاهر کنند ، بود نوعی از فسق که پنداشته شده را که مینامیدند مردمان او را فاسق مطلق بسبب آن گناه قبول کرده نمیشود های او و اگر نبود همچنین پس دیده شود اگر نیکیهای او بسیار تر بود از بدیهای او و حال آنکه اندرکنا میشد از گناهان کبیره قبول کرده میشود گواهی او اگر چه نزدیک میشد بکردن گناه صغیره و جمیعین کناره شدن از گناهان کبیره و بسیار بودن نیکیها بر بدیها تعریف صحیح است با ای حالت که معتبر است در قبول گواهی زیر که ناچار است مرگواه را از پرهیز کردن از همه گناهان کبیره و بعد از ان معتبر یاری است نیکی او بر بدی او چنانچه ذکر کردیم ما نزدیک شدن بگناه صغیره که ضرر نمیرساند عدالت شرط کرده شده رادر گواهی پس رد نمیشود بسبب آن گواهی شرعی زیرا که در معتبر کردن پرهیز از همه گناهان صغیره بند کردن گواهی است و حال انکه در گواهی باز است برای زنده کردن احیا های مردم پس بعد از کناره شدن از همه گناهان کبیره ناچار است از اینکه همیشگی نکند بر گناه صغیره زیرا که همیشگی بر گناه صغیره گناه کبیره است احسن میگویم که ناچار اس تقول در در المطابع کابل تمام آمد الله متمم بحمد الله ) المنان