Page 395

بغاوت سمت جنوبی ۳۹۴ لویه جرگه ۱۳۰۳ اعلیحضرت مطلب من این نیست که اینها را قتل کنیم. و یا ہستی شانرا دفعتاً بر باد بدہیم ورنہ بتوکل خدا وند عسکر غیرتمندم بیکساعت تمام شانرا پارہ پارہ میکند و این چند روز محض از بی اهمیتی این مسئله بود که ما حرفی از آنها را در میان نیاوردیم و حال ہم درین بحث شما داخل شده اید. فقط جهت آگاه نمودن و دانا ندن شما را از حقائق اینقدر بیانات کرده میشود والا یک مفسد چیست. و بغاوت آن چه اہمیت خواہد داشت. با ینقوم شریر احسانهای که من کردم اگر یکجا یکنیم و قت میگذر دعسکر شانا که از سالهای دراز در سمت جنوبی بیک تعداد مکفی نبود (۲) یک بلکه ده یک نماندم وزارت حربیہ ہر قدر اصرار کرد که عسکر سمت جنوبی را کم مکن نظر بہ محبت ویگانگی که بآنها داشتم قبول نکردم. و گفتم تمام این قوم عسکرند. پس پابند بود شان در صنف نظام چه حاجت داد. در زمان احتیاج دولت ،ہمہ آنها خدمت عسکریرا بخوبی ایفا میکنند. تا انزمان پیسکه بآنها میدہم برای آبادی معاہدہ و انہار، پلہا، آنرا بصرف میرسانم. نظر بدین عزت و توقیر و اعتمادی که حکومت بر آنها مینمودند. پس چقدر بدبخت و کافر نعمت میباشند این قوم که امروز بر علیہ حکومت خود کار روائی میکنند. در نتیجه بجز از خواری وزبونی و بیچ کنی و پریشانی خویش معلوم است دیگر فائده را بخود عائد نخواهند کرد. چنانچه حال بدرجه رسیده اند که از گرسنگی