Page 285

زیباک ۲۵۶ زنهای قطغن و بدخشان تمام زنها از جاهای دور که چشمه سار باشد می آورند چنانچه در تعریف سرمای زیباک علامه امجد آقای میرزا شیر احمد مستوفی جلال آبادی چند اشعار یرا که عیناً نسبت به واخان و غاران و پامیرات هم تعریف بجا گفته میشود ، سروده است که ما در ذیل آنرا جهت تفریح طبایع قارئین مجموعه مینگاریم : اشعار در زمستان کان برف و باد چون زیباک نیست اینچنین سرما دگر جا در ته افلاک نیست خرمن پنبه همه روی زمین را کرده فرش کوه و صحرا خالی از یخ قدر برگ تاک نیست بهر استنجا میسر کی شود کس را کلوخ از وفور برف و یخ هرگز نشان خاک نیست شدت سرما فگنده لرزه در اندامها نیست شخصی کز غم سرما دل او چاک نیست