Page image — the source of record
Machine transcription
۲۳۸
قاعده مودت و مصاحبت اینست فرمود
نازی ز تو باشد و عتابی ز ما || بی ناز و عتاب دوستی نتوان کرد
تحمل عتابرا برطرف باید نهاد که چون ملک بفکری در مانده
باشد و اندیشه دور و دراز او را پریشان خاطر ساخته بندگان
و خدمتکاران گستاخی نیاز ننمود. و جز تو کسی بمفتاح صلاح
این در نتوانند کشود و من بارها از ملک شنوده ام که هرگاه
ایران دخت پیش من می آید اگر چه اندوهگین باشم شاد شوم
و بدیدار همایونش از بند غم آزاد گردم برو و این کار را دریاب
و بر کافه خدم و حشم منت عظیم متوجه گردان ایران دخت
اذ ملک
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.