Machine transcription
۲۲۹
وهمدمان از عمر و زندگی چه راحت توان یافت ـ و مربی پسران
که روشنائی چشم و میوه دلند و انتظام من حال حیات امید وارید
بیت
بعد از سلوک سبیل ممات بدیشان توان بود ـ پادشاهی بچه کار آید
ندارد پدر هیچ بایسته تر | ز فرزند شایسته شایسته تر
و ایران دخت که چشمه خورشید تابان رشحه از چاه زنخدان او
و مطلع نور ماه درخشان پرتوی از عکس روی در فشان او ـ رخسار
چون ایام دولت تازه و خرم و زلفی چون شبهای نکبت تیره و درهم
رخس چون مه بی همتا در آفاق | به غبغب ابی وان چون چاه نو طاق
زرویش تو می خورشید تابان | بلعلش چو سر یاقوت سیراب
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
