Page image — the source of record
Machine transcription
۲۱۸
فلک بنده و آفتابش غلام
زمانه مطیع و جهانش بکام
شده انس و جن چون جان چاکر پرش
زده قدس و جن طیر صف بر درش
روزی از مقربان صوامع ملکوت یکی بدیدن وی آمد و قدح
پر از آب حیات بحضرت او حاضر گردانید و گفت
مبدع کل جل شانه وعظم سلطانه ترا مخیر گردانیده
و فرموده است که اگر خواهی ازین جام در کش و تا آخر زمان
از چشیدن شربت کلّ نفس ذائقة الموت ایمن باش
و اگر میل داری زودتر قدم بردار و از گوشه زندان ناسوت
بروضه صافی و هوای وسیع الفضای لاهوت متوجه شو
سلیمان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.