Machine transcription
۲۰۷
توان ساخت و نزد تقریر این قصه باچه کس توان باخت
مصرعه این درد اگر گویم و درمان زکه پرسم قصه
بقیه شب را بهزار غصه بروزآورد و با شب تیره از دیرتری
و درازی شکایت میکرد و می گفت شعری
تو ای شب کی از روز میخیز دی چرا آخر سبکتر برنمیخیز دی
دلم را چند بیان داری ای صبح دمی زن آخر ارجانداری ای صبح
تا وقتیکه عارض صبح روشن از شکن زلف تابدار شب تاری
درخشیدن آغاز کرد و شمامهای کافور بعوض غالیهاتر
عنبر نیز باطراف چرخ اخضر پدید آمدن گرفت بیت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
