Machine transcription
۱۱۰
تیز کامی او را در مییافت شوپے
چو اشک عاشقان گلگون و خونریز
جهان پیما تر از شبدیز پرویز
بیک جستن توانستی که چون برق
بجستی از حد و در غرب تا شرق
دران صحرا تاختن گرفت و بیک چشم زدن از دیده دهقان
غایب شدند. بیچاره با وجود مذلت غربت و محنت مفارقت
بر عقب روان شد. و با خود اندیشه میکرد که عهد زنانرا وفای
و وفاق ایشانرا بقائی نباشد. و من بر سخن بیاعتماد کرده
ترک وطن مالوف و مسکن معهود خود کردم. و حالا نه روی
بازگشتن دارم و نه راهی از پی رفتن. تا عاقبت کار من
بهکجا انجامد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
