Page 51

٤٦ وَالَّذِينَ لا يَجِدُونَ اِلاّ جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ وکسانی را که نمی یابند مگر طاقت شان را پس استهزاء میکنند ازیشان سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِیمٌ یعنی با نکه عیب میکنند افزون دهند استهزاء میکند خدا ازیشان و برای ایشان عذابی دردناکست گانرا از مومنان در ادای صدقات که عبدالرحمن و عاصم را بر یا نسبت میدهند و نیز عیب میکنند انانرا که نمی یابند مگر بقدر طاقت و قوت خود یعنی ابو عقیل را میگویند که خدا و رسول از صاع او مستغنی ست پس سخریه میکنند با ایشان و میدهد خدای تعالی جزای سخریه اوشان را و مر اوشانرا بدان سخریه و استهزاء عذاب دردناکست بر کافهٔ اهل ایمان واضح باد که مقصود از ایراد این قصه اینست که مومنان بدانند که صحاب کرام این چنین انفاقها در راه خدا کرده اند و قدر انفاق بحسب نیت و طاقت ست که انچه وسع و طاقت بوده باشد مومنان در راه خدا بدست خود مصرف نمایند و بحکم مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ اَمْثَالِهَا هر که بیاید به نیکوئی پس او رست ده بار مانند آن نعمتی شگرف دانند و امیدوار اجر بوند بر صفحهٔ خاطر طوایف اسلام و زمرهٔ ارباب یاران بهت خیر الانام صلی الله علیه وآله واصحابه وسلم اظهار و اعلام میداریم که چون خالق و مآب انتظام امور ساکن خاک و افلاک را وابسته اسباب نمود لهذا پر کافهٔ