Page 88

نسخۀ سیم عبرالوقایع صفحۀ ۸ چهارم شاهزاده حاجی فیروز الدین میرزا ابن تیمورشاه که اورا شاه فیروز مینامیدند پنجم وزیر شجاع الملک ابن تیمورشاه معروف بشاه شجاع که در تخت نشاندن دولت انگلیس و بقعقوبیه آن در قندهار آورد و کابل مسخر نمود در سنه ۱۲۵۵ امیر شخصی بود برای کارآئی اوسکه خورده در یک طرفه سکه آن نزد مولف موجود است شاه کامران ابن شاه محمود و شیر میرزا پسر شاه زمان است که مدتی مدت در اطاعت ایران بحکومت هرات پرداخت و نیز شاهزاده ملک قاسم میرزا پسر شاه فیروز است که بخراسان وفات یافت و مقبره اش در جنب مقبره محمد ابراهیم خان امین السلطان است بجوار امام علیه السلام و جلال الدین میرزا با سعادت ملوک میرزا پسران مغفور کامران شاهند جلال الدین میرزا مقتول شد و سعادت ملوک میرزا در خراسان بپناه دولت علیه ایران میزیست تا وفات یافت کلام الله مجید را که در شست پاره مُقسّم و خطی نوشته شده اول در خراسان برای اموات آنمرحوم وقف عام نموده است خلاصه از ایجا د سلطنت تا انقراض انخانواده نتایج ابدالی که در افغانستان سدوزائی مینامند واوّل شان احمد شاه و آخر شان کامرانشاه بود مدت ۹۷ سال طول کشید و از نتایج این دودمان جمعی بخراسان متوطن شده بودند که همیشه اما بحالت عسرت و پریشانی و بعضی در هرات بودند منجمله شاهزاده محمد سلطان میرزا و پسرش شاهزاده فغفور ساکن فتح آباد که سلطان میرزا را با عیال و اطفال از هرات مغلولا بکابل بردند و شاهزاده فغفور فراراً بگوشه مقدّس آمده بود در اوایل سنه ۱۳ هجری شماره الیه از ارض اقدس برای تحصیل معاش بسرحد زور آباد نواحی سرخس رفته و مستخدم پیرشکرالله خان تیموری شده بود و در آن سرحد نیز اسباب اتلاف برای او فراهم کرده بودند که شماره الیه مجبوراً خود را بگوشه کشیده بود میان طایفه الوماً تبعه افغان سرحد دهنه ذوالفقار بکناره خاک ایران بود میزبان نامردش بصدباشی زرین خان مروی ساخلو یان سرحد افغان خبر ورود او را میدهد و اشاره بگرفتاری او می نماید زرین خان فوراً چهارده نفر خاصه دار را بگرفتن شاهزاده فغفور میفرستد وقتی فرستاده گان سرحد دار افغان نزدیک بخانه میآ آنجا میرسند شماره الیه ملتفت می شود برمیخیزد که خود را با سبش برساند سوار شود و فرار نماید ناگهان میزبان بمرّوت اسب آن مهمان بی پناه بروز گذشته را بگلوله تفنگ میزند و اسبش را از کار می اندازد پس از آن شاهزاده فغفور ماده خود را بکماری کشیده روی تلی میرود و تفنگ جقماق میکذارد که دفع خصم نماید وقت کار بردن تفنگ آتش نمیکرد و صدائی از تفنگ بلند نمیشود میخواهد تفنگ را بردارد تفنگ دیگر بکذارد تکان تفنگ اداری نمی نماید تفنگ را دور می اندازد و شش لوله کرش را بدست می گیرد چهار تیر میزند دو تیر آتش نمی گیرد دو تیر آتش گرفته گلوله هایش در وسط لوله بند می شود آنوقت خاصه دارها او را دستگیر نموده نزد صد باشی می برند و او هم بهرات میفرستد و در هرات بعد از چند روز در نقطه سوق الدواب که موسوم بخرابه شکور خان است آن بیچاره یادکار سلاطین سدوزا را بدار آویختند و سه روز نعشش روی دار بود چوروز قضا اندرآید به پیش بیایدت نومید گشتن ز خویش که جز مرگ ان روز را چاره نیست بغیر از خداست با داره نیست خلاصه ایند و دمان زوال آمدند و صاحب نام و رسمی در آنها باقی نمانده میروم سر مطلب در اواخر سنه ۱۲۵۷ عساکر انگلیس محمد بکابل می آورند و مرحوم امیر دوست محمد خان