Page 170

نسخهٔ ششم عین‌الوقایع صفحهٔ ۱۶۳ دانسته کامیاب گردید و چندی نگذشت قندهار را محاصره نمود و تصرف کرده محمد عزیز خان را در حصار اسیر نموده بهرات فرستاد و امیر شیر علیخان با یالت قندهار شتافت و سردار محمد یعقوب خان اردوے منظمی ترتیب داده با تفاق پدر روانه کابل شود چون دوازده عراده توپ هم در جنگ محمد عزیز خان و فتح قندهار باستعداد قشونی فوق‌العاده عایدشان شده و در اینوقت که عازم کابل بودند محال پشت رود را هم مسخر کردند و سه هزار سواره از آن مردم بکمک لشکریان امیر شیر علیخان شدند و هزار سوار هم از اطراف و نواحی که تحت اسلحه امیر محمد اعظم خان و کابلی بودند بسوم امیر شیر علیخان آمدند سردار عبدالرحمن خان که در ترکستان بترکستان از یکت آمده بودند باشترقان رفته تادیب میرہای بلخ که با سلاحکویان امارت افغانستان جنگ و جدال داشته بهرات و آنها بطرف اندخوی و شبرغان رفته بودند همراهانان خود را مامور اقامت به قلعه نملک نمودند که آن قلعه مستحکم را محکم قرار دهند و با سردار عبدالرحمن خان بجنگند سردار مشارالیه تهیه جنگ را دیده و استعداد خود را کامل نموده باده هزار سپاه زبده و دوازده عراده توپ وارد نملک شد و بمحض ورود حکم یورش داد دو هزار و پانصد نفر جنگی که در قلعه بودند حیله بمدافع سعی کردند و منتصب فرار از سپاهیان سردار عبدالرحمن خان را مقتول و مجروح ساختند اما با کمال رشادت قلعه را احاطه گرفتند و تمام آن مردان داخل قلعه را طعمه گلوله و شمشیر قرار داده در اینهنگام سردار محمد اسمعیل خان پسر سردار محمد امین خان هم با چهار هزار سپاه ابواب جمعی خود حضور داشت که بامداد سردار عبدالرحمن خان آمده بود جبرابفتح که بکابل رسید امیر محمد اعظم خان امرا بپدر سردار عبدالرحمن خان نزد که عجلتاً عزم تسخیر نیز نماید اگر چه سردار مذکور موقع را مساعد نمیدید اما لا علاج روانه میمنه شد در یکنزل میمنه هنگام ورود کاغذه امیر محمد اعظم خان باور رسید که سردار محمد یعقوب خان فراه را تصرف کرده و عزم تسخیر قندهار دارد بزودی هر چه تمامتر نیز لشکریان خود را بجای مهمتر برگز داشته باش و غیره دیگر را تحت ریاست سردار محمد اسمعیل خان نزد من بفرست سردار عبدالرحمن خان که شکر زیاد لازم داشت اعتنائی نکرد و بشتاب بظاهر میمنه در و د نمود و تل عاشقان را سنگر قرار داد و مهیای یورش بود که نامه دیگری از امیر محمد اعظم خان رسید محتوش اینکه سردار محمد عزیز خان در قندهار شکست خورده و اسیر دست سردار محمد یعقوب خان شد و قندهار نیز بتصرف سپاه امیر شیر علیخان در آمد خیال حرکت بسمت کابل دارند سردار عبدالرحمن خان بآشفتگی تمام حکم یورش داد و بسیاری از سردامیر در حلقه ازند و فتح قلعه نیز شد اما رشادتی بخرج دشمن داد که اگر امتدادی بالای یورش باشد کاری صورت میدهد لہذا امیر حسین حاکم میمنه از در دوستی در آمد و ترک جنگ و جدال کرد و با جمعی با رز و سردار عبدالرحمن خان آمد و توسط از سایر میرهای ترکستان هم نمود سردار باقتضای وقت آنها را عفو و پذیرائی نمود شش عراده توپی که در میمنه بود از میر حسین تمنا کرده با آنچه آذوقه و لوازمی که خواست دادند سردار عبدالرحمن خان و سردار محمد اسمعیل خان عساکر خود را از هم جدا نموده بموجب احضار امیر محمد اعظم خان روانه بجانب کابل شدند وجه جدائی سردار محمد اسمعیل خان از سردار عبدالرحمن خان این بود که امیر محمد اعظم خان از واهمه همدست شدن با سردار محمد یعقوب خان سردار محمد شریف خان را تحت الحفظ ببلخ فرستاده بود امیر بقصد استخلاص او رو ببلخ دو منزل یکی میرفت اما سردار عبدالرحمن خان که مقصود او را دانسته بود هم خودش بر اثر محمد اسمعیل خان طی مسافت میکرد و هم جمعی از خود باستعدادی بمحافظت بلخ فرستاد که تمام زحمات محمد اسمعیل خان پس از در ود ببلخ بیفایده بود و از آنجا بشهر مزار رفت مبلغی پول نقد از حکومت بعنف گرفت و عازم تاشقرقان شد که هرچه در صندوق خانه آنجا باشد تا راج نماید سپاه و اهالی آنجا قصدا و را فهمیده بمدافعه برخاستند و او یکر با میانش و در آنجا