Page image — the source of record
Machine transcription
رابند راناته تاگور به تاریخ ٦ می ١٨٦١ در خانوادۀ جلیلی در کلکته به جهان آمده . پس از تحصیلات خصوصی در هند، بسال ١٨٧٧ بعزم تحصیل به انگلستان سفر کرد . دگر زود برگشت . هنوز جوان بود که در نویسندگی و شاعری در بنگال نامدار شد . در سال ١٩٠١ مدرسۀ «سانتی نیکتان» را نزديك کلکته تأسیس کرد که مرکز بزرگ فرهنگ و هنر گردید. در ١٩١٣ جایزه نوبل را در ادب گرفت و هشت هزار پوند انعام آنرا در توسعۀ سانتی نیکتان صرف کرد . به غرب، امازونی و جاپان سفرها کرد. رهبر بزرگ هند شد. نشیدۀ ملی آنکشور را او سروده. کودکان و مردمان بینوا را دوست داشت و همچو پدر مهربانی میزیست. در تابستان ١٩٤١ از جهان رفت. مجموعۀ شعر «گیتان جلی» از چند مجموعۀ بنگالی انتخاب و بانگلیسی ترجمه و نشر کرد (١٩١٣) . «هلال» (١٩١٣). «باغبان» (١٩١٤)، «اشعار كبير» (١٩١٥)، «سبد میوه» (١٩١٦) سرتا سر جهان ترجمه و خوانده شده اند.
تاگور در بنگالی در حدود ٢٦ مجموعۀ شعر ، ١٧ درامه ، ٥ کمیدی ، ٦ مجموعۀ مخصوص سرود ، ١٧ مجموعۀ نثر ، ٢ کتاب تعلیمی ، ٦ رومان ٤ داستان ، ٥ کتاب در بارۀ هدف ملی دارد که همه ترجمه نشده . ازجمله ترجمه ها در زبانهای مختلف جهان، آنچه دیگر به انگلیسی ترجمه شده اینست :
« رشته های گسسته و دیگر حکایات» ، «کانون فرهنگ هند» ، « وحدت خلاقه» ، «لعن بر وداع» ، «لمحات بنگال»، «سفینۀ زرین» ، «داستان گورا » «سنگهای تشنه» ، «هند بزرگتر» ، «سخنرانیها» ، « آموزش طوطی » ، «شخصیت» ، «دشنۀ سرخ » ، « مرغان گذران» ، «سخن رانی بر چین» ، «زمان کودکی من» ، « مکاتبات » و غیره و غیره . چنانکه مترجم این کتاب در مقالۀ مقدمه مینویسد، هرکس از ظن خود یار تاگور میشود . این سخن در مقاله هائی که شعرا و دانشمندان قرن ما همچون جولان داوه ، آندره ژید ، کارل هوکمن ، و.ب. ييتس ، ای. تامپسن وغیره در باره اندیشه تاگور نوشته اند ، مشهود است . مترجم این کتاب، هنگام ترجمه و هنگام نوشتن مقدمۀ خود، مانند این دیگران بوده در « راه رسیدن بدل و دیده تاگور » (شاید بیشتر از دیگران) پیرو «قریحه و عواطف » شخص خود است . مگر درین قریحه و عواطف نیز، تجلی ای از تاگور میدرخشد. دوستداران شعر تاگور از خواندن و بازخواندن این مقالۀ مترجم بی نیاز نخواهند بود . روان فرهادی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.