Page image — the source of record
Machine transcription
(٦٥٥)
فصل ( بیست و یکم )
شعرای که در دورهٔ غزنویان به عربی شعر دارند
و در مدح این خاندان پرداخته اند
ابو حفص عمرو بن مطوعی حاکم
در دربار محمود یمین الدوله شعر می گفت و در جناس پیروی از استاد
ابو الفتح می نمود این قطعه وی در مدح محمود است .
اری حضرة السلطان يقضى عفا تها الى الروض مجداً بسماح مجود
و كم لجباه الرا غبين لديه من مجال سجود فی مجالس جود
شیخ ابو الحسن محمد بن عیسی کرجی
از شعرای روز گار یمین الدوله می باشد مرد دانشمند و مستغنی بود
بدربار سلطان نیامد اما به ثنای وی پرداخته و اشعاری در این معنی دارد .
قاضی ابو الفضل احمد بن محمد رشیدی لو گری
خود را از اولاد هارون رشید می پنداشت چندی متولی قضای سیستان
بود و چندی در غرجستان به شغل وزارت می پرداخت بدربار خلیفه القادر بالله
نیز رفته بود .
لقب تاج الدوله و زین الکفات داشت هنگامى که ترکمنان بر بلخ
مستولی شدند سخت اندوهناک شد و این قطعه را انشاد کرد:
ارى الاحرار كلهم حیاری کانهم و لحیا نهم سکاری
واضحی الا فضلون من البرایا بایدی الغير في بلخ اسارى
كان المسلمين وقد جبوهم مجوس او یهود او نصاری
و در مدح شمس الكفات احمد ابن حسن میمندی قطعه های شیوا دارد .
ابوبکر عبد المجيد پسر افلج غزنوی
شاعر فاضل بود یمین الدوله او را اکرام میکرد حتی بر صاحب تفضل
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.