Page image — the source of record
Machine transcription
(٦٥٣)
فتح الوهبی میباشد که آنرا احمد بن علی بن عمر منینی در سال ١١١٤ تالیف نمود .
اصل کتاب عتبی در مصر و هندوستان طبع شده است عتبی در اواخر زندگانی
در گنج و ستاق (بادغیس) بوظیفه بریدی مشغول بود . وبا احمد بن حسن
میمندی روابط فراوانی داشت و از طرف سلطان به سفارت نزد شارهای غرشستان
مامور شد چنانچه در فصل غرشستان نگاشتیم .
(ابو سعید عبدالحی بن ضحاك بن محمود گردیزی)
وی از گردیز بود و یکی از مورخان و نویسندگان بزرگ محسوب
میشود شرح احوال وی درست معلوم نیست تنها چیزی که از وی در دست میباشد
کتاب نفیس اوست که بنام زین الاخبار تالیف نموده و پدیدار است که
اول و آخر آن کتاب افتاده است در نسخه موجوده که از روی نسخه های
کمبریج واکسفور د استنساخ گردیده و مرحوم قزوینی دانشمند بزرگوار
ایرانی آنرا طبع نموده است از روز گار طاهر بن حسین یعنی از واقعات
سال ٢٠٥ آغاز نموده بواقعات شهاب الدوله مودود پسر مسعود پسر محمود
میرسد و معلوم است این کتاب در عهد عبدالرشید بن سلطان محمود (٤٤١-
٤٤٤) تالیف شده زیرا مولف بنام عبدالرشید جمله ادام الله دولته را ضمیمه
کرده بدین ترتیب قسمت آخر کتاب که مفقود شده بسیار اندك خواهد بود
اما دریغ از قسمتهای اول که معلوم نیست از کجا آغاز و چه مقدار آن
مفقود گردیده باشد .
(ابوالمعالی نصر الله بن محمد بن عبدالحمید غزنوی)
از بزرگان غزنی و از فضلای دوره بهرامشاه میباشد و در عهد این پادشاه
بخدمت اشراف گماشته شد و در عهد دولت خسرو ملك (٥٥٥) آخرین پادشاه
غزنوی به منصب وزارت رسید و دیری نگذشت که به سعایت جاسوسان محبوس
گردید و از زندان این رباعی را سروده بخسرو ملك فرستاد .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.