Page 672

(٦٢٧) علوی بردند و جای دیگر در واقعات ٤٢١ در روز عیدرمضان از این شاعر نام می برد و میگوید امیر بشاعرانی که بیگانه تر بودند بیست هزاردرم فرمود وعلوی زینبی را پنجاه هزار درم بر پیل بخانه او بردند و درجای دیگر آنجا که می خواهد استاد ابوحنیفه اسکافی غزنوی را بستايد میگوید اگر پادشاهی طبع اورا به نیکو کاری مدد دهد چنانکه یافتند اوستادان عصر چون عنصری و عسجدی وزینبی و فرخی اونیز در سخن موی بدونیم شکافد ـ از این سخنان بیهقی بر می آید که او نسبت بدیگر شاعران از سلطان بیگانه تر نبوده و مرتبه وی هم در شاعری بدان پایگاه بوده است که مرتبه عنصری وعسجدی و فرخی . عوفی دو قطعه شعر اورا نقل نموده که هر دو در ستایش محمود است و باین بیت مصدر است : ای خداوند روز کار پناه مطربان را بخواه و باده بخواه و قطعه دوم باین بیت مصدر است : ایا شهر یاری که کرد سپاهت عمی چشم دین را کنند توتیائی لبیبی ادیبی مداح یوسف بن ناصرالدین برادر سلطان محمود است عوفی وی را بشاعری ستوده این قصیده را درستایش امیر یوسف سروده است : چو بر کشندم دل از دیدار دلبر نهادم مهر خرسندی بدل بر شرر دیدم که بر رویم همی جست ز مژگان همچو سوزن سوش زر مرا گفت آن دلا رام بی ارام همیشه تازیان بی خواب و بی خور هوا اندود. رخساره بدود. فرو نه يك ره و بر گیر ساغر فغان زین بادیه ی کوه دیدار فغان زین ره نورد هجر گستر خرو زین سو کشید عشق زان سو فرو ماندم من اندر کار مضطر