Page 67

(٣٦) مشغول بودند متفقاً فریاد کردند آری! نیزك كه نقطه ضعف عسكر وقاعه گرز را احساس میكرد، زیاده ازین گفتگو را با سلیم لازم ندیده و برای عقد مصالحه وملاقات قتیبه حاضر شد نیزك امر اجمت وکالت خودش را در گرز به شقران، برادر زادۀ خود داد، و جغبوبیه رسول نامی را بوکالت خود گذاشته و هردو باتفاق سفیر عرب وعده از محافظین خویش از قلعه خارج شدند . همینکه بقرار گاه قتیبه نزديك شدند، عساكر کمین کردۀ عرب از چادر آمده وبین نیزك و جغبوبیه با عساکر محافظ آنها سدی کشیدند، در همین آن بود كه نيزك سلیم را مخاطب قرار داده و فریاد کرد خیانت ... در هر حال نيزك و جغبوبیه دسگیر اسیر بودند ، و قتیبه فوراً بقلعه گرز شتافته مرد ومال هردو را تحویل گرفت. و درین معرکه دوازده هزار اتباع نیزك و چغبوبیه را بقتل رسانید . قتیبه بعجله مراتب را بواسطۀ سواران چاپار به حجاج مرقوم و راجع بکشتن نیزك استیذان نمود، حجاج از قتیبه قوی القلب تر بود و لهذا فوراً امر قتل او داد چهل روز گذشت تا جواب حجاج به قتیبه رسید .آنگاه قتیبه نیزك و برادرش را بدار زد موسر او را چنانچه رسم امویها بود بحضور حجاج تقدیم کرد. جغبوبیه شاه تخارستان نیز بدربار دمشق اعزام وبالاخره در آنجا جان داد، و با ینصورت قتیبه از دشمن جراری خلاصی یافت . ابن اثیر بتفصیل ازین داستان قصه میکند . (ابن اثیر جلد ٤ ص ٢٦٣) قتل ير غمل قتيبه : قتیبه از اندراب بمرو مراجعت ، وحکمران جوزجان را احضار و یرغمل های چغمی از و گرفت ، ولی حکمران مذکور در عودت جود مریض وفوت شد، وچون قتیبه بعد از معامله بانیزك اعتماد قول و عهود خودس را در نظر خراسانیان باخته بود لهذا مردم گمان کردند حکمران جوز جان نیز از طرف قتیبه کشته شده، پس یر غمل عرب (حبيب بن عبدالله باهلی) را که در نزد حکومت محلی جوز جان بود از تیغ