Page 501

(٤٥٦) و داستان دیگر این پادشاه با فرخی آنست که روزی محمد به شکار رفته و چندین آهو صید کرده و فرخی چون چشم غزالان را بخون آغشته دیده سخت گریسته وقتی که این خبر را به محمد برده اند چند آهوی زیبا جدا کرده و به فرخی فرستاده است . چو پشته پشته شد از کشته پیش روی ملك فراغ دشتی چون روی آئینه هموار ز چشم آهو چون چشم دوست شد همه دشت ز شاخ آهو چون زلف تاب داده یار مرا ز چشم و سیه زلف یار یاد آمد فرو نشستـم و بگریستم بزا ری زار در آرزوی دو زلف و دو چشم آهوی خویش چو چشم شیران کردم ز خون دیده کنار ز چاکران ملك چاکری بدید مرا همی ندانم بو نصر بود یا کشوار برفت و گفت ملك را که فرخی بگریست بصید گاه تو بر چشـم آهوی بسیار چو باز گشت همی برد سوی خیمۀ خویش ز خون دیده کناری عقیق و دانه نار مگر که آهو چشم است یار او که شد است بچشم آهو بر ، چشمهاش باران بار ملك چنانکه ز آزادگی سزد بد گزید ز آهوان چو نگاری ز بتکده فرخار دراز گردن و کوتاه پشت و گرد سرین سیاه شاخ و سیه دیده و نکو دیدار بمن فرستاد آنرا و معنی این بود است که شادمان شو و اندوه دل برین بگسار