Page 475

(٤٣٠) و مرابضرب تازیانه بیرون می کند و با زن من تا صباح میباشد. احدی را مجال آن نیست که داد من از ان ستمگار فاسق بستاند ! کنون بتوپناه آوردم باداد مرا از او بازستان یاصبر کنم تا منتقم حقیقی بفریاد من رسد. سلطان گریست و گفت تو این سخن بادیگری در میان منه در سرای خویش برو شبی که آن مرد آمد بیا و مرا آگاه گردان - سلطان بدربانان نیز فرمان داد که چون او بیاید بگذارند واگر سلطان در حرم باشد بدون درنگ از آمدن او اطلاع دهند. شبی دیگر آن جوان ستمگار بخانه او آمد و به آئین دیرین ویرا از سرای راند. مرد بیچاره بشتاب سلطان را آگاه گردانید سلطان خود برخاست و بسرای وی فرود آمد دید شمع میسوزد و جوانی با زن وی در يك فراش خوابیده است سلطان شمع فرونشانید و خنجر برآورد و بيك زخم کار او را ساخت - سلطان امر داد تا مرد چراغ بیفروزد به نعش ستمگار نگاه کرد و سجده نمود و آب خورد آن مرد متحیر شد و دست بر دامن قبای سلطان در افگند و گفت چرا شمع را کشتی و سجده نمودی و آب خواستی و نوشیدی. سلطان گفت شمع را بدان جهت کشتم که مبادا این جوان از نزدیکان من باشد و چون نگاه من بر او بیفتد رحمت آرم و دادتو نستانم وسجده از ان جهت کردم که دیدم از فرزندان و نزدیکان من نبود و من در گناه وی انبار نبوده ام و آب بران سبب نوشیدم که از ان ساعت که تو این داستان را بمن گفتی من از غصه آب و نان خورده نتوانستم. سلطان چون دشمن را به اسارت می گرفت امر میداد که بازنان و فرزندان آن تعرض نکنند و آنها را عزیز و مکرم نگهدارند این کار را که سلطان با علی تگین نموده فرخی بنظم بسته است: علی تگین را کزپیش تو ملك بگريخت هزار عزل همان بود و صد هزار همان