Page 334

(۲۹۸) ز دو چیز گیرند هر مملکت را یکی زعفرانی یکی پرنیانی یکی زر نام ملک بر نبشته دگر آهن آبداده یمانی که را بو به وصلت ملک خیزد یکی جنبشی بایدش آسمانی زبانی سخنگوی و دستی گشاده دلی همش کینه همش مهربانی که مملکت شکار بست کور انگیرد عقاب پرنده نه شیر ژیانی دو چیز است کورا به بند اندر آرد یکی تیغ هندی دگر زر کانی به شمشیر باید گرفتن مر او را بدینار بستنش پای ارتوانی که را تخت و شمشیر و دینا ر باشد نبایدش تن سر و و پشت کیانی خرد باید آنجا و جود و شجاعت فلک مملکت کی دهد رایگانی همچنانکه استاد خود ادعا دارد ( واقعا قصاید مدحیه را رو نق دیگر بخشیده و تن عریان آنرا طیلسان پوشا نیده : مدیح تا به بر من رسید عریان بود ز فرو زینت من یافت طیلسان و ازار از آثار دقیقی غیر از اشعار پرا کنده ای که در کتب تذکره و تاریخ و لغت باقی است هزار بیت (تعداد اصلی ابیات شاهنامه او را از سه الی بیست هزار نوشته اند) رزمی اوست که فرد وسی آنرا در شاهنامه اختیار کرده و به اقتفای او به بحر تقارب نظم کرده . دقیقی به تاریخ مملکت خود سخت علاقمند بود . و به دین زر دشتی احترام میگذاشت سخنان سر گشاده وی را درباره زردشت و کتاب او زند دلیل بر تمایل او به دین زردشتی و آبائی اش میدانند : یکی زردشت وارم آرزویست که پیشت زند را بر خوانم از بر دقیقی پادشاهان سامانی و نیز امرای چغانی تا بع سامانی را مدح گفته - از جمله ممدوحان او یکی امیر سدید ابوصالح منصور بن نوح (٣٥٠-٣٦٥) سامانی است . دیگر امیر رضی ابوا لقاسم نوح بن منصور (٣٦٥-٣٨٧ ) طاهر آدر