Page 276

(٢٤٠) کعبه مکرمه ترک گفته و طاهر بن حسین (۱) را که از خویشاوندان او بود بر جای خویش نصب کرد. بعد از ادای فریضه حج در سال ۳۵٤ تا ۳۵۵ آنگاه که قصد موطن خویش نمود، دروازه های شهر را بروی خویش مسدود دید او هم یکسره خدمت امیر سدید منصور بن نوح شتافته و عرض حال نمود. امیر سامانی سپاهی در خور گشایش سیستان با او همراه ساخت و طاهر از شنیدن آن خود را به کنار کشیده و به اسفزار رفت. امیر خلف در مقر حکمرائی جا گیرین شده و عساکر منصور را ترخیص نمود. طاهر که متوجه احوال خلف بود بر سیستان غلبه آورده و خلف منهزم و شکسته شده به بادغیس افتاد و از آنجا باز به نزد امیر سدید شتافت. این بار نیز منصور سپاهی تحت فرمان او روانه کرد. مقارن همین اوقات یعنی (سال ۳۵۸ یا ۳۵۹) طاهر از دنیا رفته و حسین پسرش بجای او نشسته بود خلف حسین را محاصره کرده و کار را بر او تنگ گرفت و او را مجبور به فرار گردانید خلف در سال ۳۶۰ باز بر مسند امارت نشست. یک سال بعد حسین مفاقصه حمله آورده و شهر را متصرف شد و خلف فراراً به جوین سیستان رفت اما بعد از هفت روز حمله شدیدی آورده و حسین را محصور ساخت. بالاخره منصور بن نوح نامه نوشته و حسین را به دربار خود خواند. حسین بن طاهر رو به بخارا آورده و با گرمی زیادی پذیرائی شد. بیشتر تذکار شد که امیر سامانی از اینکه چند صلح با رکن الدوله ولایت او در اثر سبقت سپه سالار و همچنین مداخله مطیع عباسی از دست رفت در صدد بر آمد سپه سالار را از بین بر دارد (۱) این طاهر از تبار مرویان بود روزگاری در خراسان نرد امرای سامانی گذرانیده و مردی لایق و فاضل بار آمده بود. مولف تاریخ سیستان اقدامات برجسته او را ستایش کرده حتی معتقد است که باری به قیادت لشکر خراسان با ماکان بن کاکی جنگیده و مدتی در دست او اسیر مانده و به هیچ قیمتی حاضر به جانبداری او نگردیده و بالاخره با نیرنگ و فریب خود را رها نمیده و خدمت میر خراسان باز آمده و در ازای همان خدمت بوده که امیر خراسان به ابا جعفر نوشت تا ولایت فراه با و داده شود.