Page 209

(١٧٥) از آنجا درغره ربیع الاول سنه ۲۸۰ بعزم جنگ رافع بر آمد. اما رافع بن هر ثمه در مدت هشت سالی که عمر و در فارس مشغول کشمکش با مقام خلافت بود میدان را خالی و فرصت را مغتنم دانسته بدو ارقیب خود ابی طلحه شرکب را از خراسان طرد وولایت مذکور را کاملاً بتصرف خود در آورد وسپس با محمد بن طاهر که خلیفه منشورخراسان را باو بازداده بود داخل مذاکره گردیده در سنه ۲۷۱ از او حق نیابت حاصل کرد و بولایات مجاور بقای تجاوز گزارده بین او وحسن ومحمد بن زید علویان طبرستان واقعه روداده روز بروز بقوت وشرکت رافع افزوده می شدو گرگان وری را بخراسان ضمیمه نمود. تا اینه که در سنه ۲۷۹ چون معتمد بمقام خلافت جانشین عم خود معتمد گردید از رافع در خواست نمود که بعضی از قرای ری را تخلیه نماید مشارالیه که بقوت وعدة خود سخت مغرور بود از قبول این امر استنکاف نمود و در نتیجه معتضد او را از ولایت خراسان عزل نمود وبشرحی که گذشت عمرورا مامور بدفع غایله او ساخت. چون عمرو از سیستان برسید رافع خود را در بین سه دشمن محصور دیده بعجله با علویان طبرستان مصالحه کرد و از آنجا بگرگان جهت مقابله عمر ویار گشت. ضمناً از اطاعت خلیفه عباسی بکلی سرباز زده حتی بروایت تاریخ سیستان « علامت های سیاه را که شعار عباسیان بود بعلامت سفید علویان تبدیل کرد » در ربیع الاخر سنه ۲۸۰ بین طرفین در نزدیکی نیشاپور حربی صعب روداد رافع بهزیمت رفت وعلاوه بر اسراء وغنایم زیاد معدل ولیث پسران علی بن لیث نیز بدست عمر و اوفتادند. رافع بطرف ابیورد رفته چون شنید که عمرو می خواهد سر راه او را بسرخس بگیرد از بیراهه مجدداً به نیشاپور حمله برده آنشهر را تصرف نمود . اما عمر و بزودی باو در رسیده بدو أرافع محاصره شد و سپس جنگ دیگری روداد رافع منهزم گردیده