Page 167

(١٣٤) اولا خبر اعلان حریت و سپس مرگ طاهر را یکی بعد دیگر به مأمون نوشت مأمون هم که از پیش نفوذ و اقتدار طاهر و خاندان او را در هرات و سیستان و غیره ولایات خراسان میدانست و از آن در هراس بود بعد از مرگ طاهر جنگ و جدال را با طاهریان مصلحت ندانست زیرا میدانست که اگر اندک مخالفتی از خود در مقابل آنها اظهار نماید از دو طرف مورد حمله قرار خواهد گرفت یعنی از طرف شام عبدالله طاهر که لشکر و سپاه زیادی با خود داشت بر او حمله می‌آورد و از جانب خراسان طلحه بر او لشکر میکشید و وضیعت خلافت بغداد در خطر می‌افتد لهذا بهترین سیاست وقت آنرا دانست که باید با طاهریان هرات از در مصالحت و آمیزش پیش آمده پیوسته با ایشان روابط دوستانه و همکاری قریب داشته باشد اینست که پس از طاهر بمصلحت ابی احمد وزیر خویش حکومت عبدالله و یا بروایت دیگر طلحه برادر او را در خراسان برسمیت شناخت. طلحه مانند پدر خود طاهر مرد بسیار فاضل و فرمان فرمای عاقلی بود در سلوك و شکیبائی و عدالت و تعمق در امور کشوری از پدر ارث فراوان داشت. اگرچه شخص عالم و کار فهمی بود ولی در زمان حیات پدر مانند عبدالله برادر خود شهرت و نفوذ کاملی از نقطۀ نظر جنگجوئی و کشور گشائی حاصل نکرده بود لهذا در کتب و تواریخ کمتر از او صورت مفصل ذکر شده است. در سال ٢٠٧ هجری طاهر حکومت سیستان ابد و تفویض نمود (١) و چون بعد از پدر به حکومت تمام خراسان رسید از وقایع مهم دورۀ امارت او در خراسان تنها جنگ‌ها و زد و خورد‌های وی با حمزه سیستانی می‌باشد که از زمان خلافت هارون الرشید در سیستان بر علیه عباسیان خروج کرده و قسمتی از خراسان و کرمان تسلط یافته بود در این جنگها طلحه همواره به حمزه غالب آمد و او را شکست‌های پی در پی داد. (١) صفحۀ ١٨١ تاریخ سیستان طبع طهران.