Page image — the source of record
Machine transcription
(٤٠)
رکن الدوله عراقی را از آنجا رانده و امور آن ناحیه را بدست گرفت. رکن الدوله که خودش در فارس می بود حینیکه از قضیه مطلع شد، برادر خود معز الدوله را مامور نمود تا با لشکر خراسانی که ری را تصرف کرده بودند بجنگد. جنگهای سخت و مدهشی بین منصور و عساکر معز الدوله رویداد. و عساکر خراسانی توانستند تا اصفهان نیز پیش بروند. در آنجا هر دو لشکر به قحط و غلا دچار گردید.
عراقی ها بصبر و قناعت پیشه کردند و خراسانیان استقامت را در ملک بیگانه آنهم در مضیقه خوار و بار، تاب نیاورده و جانب ری باز آمدند بالاخره در ربیع سال ۳٤٠ منصور در ری وفات یافت. جنازه او را از عراق به سپیجاب خراسان موطن آبایی اش نقل دادند.
بعد از وفات منصور امیر نوح دو باره بفکر انتخاب ابوعلی که وقتی از دست او مجبور به ترک سلطنت شده بود، افتاد و عنصری را که بعد از ما جرا جویی های بسیار در کنجی خزیده و آرام گرفته بود، دو باره بروی کار آورده و والی خراسانش ساخت، در حالیکه هیچ مجبوریتی در بین نبود که چنین آدمی را با آن همه سوابق ماجرا جویی صاحب اقتدار بسازد و حالا که چنین امری صورت گرفت منتظر نتایج آن باشیم.
و شمگیر همان کسیکه به کرات شکست خورده باز بپایمردی جیوش خراسان بحکومت میرسید این دفعه نیز در سال ۳٤٢ خواستار کمک شد. در نتیجه ابوعلی موظف گردید به طرفداری و شمگیر با رکن الدوله داخل جنگ شود. در مقام طبرک جنگی بین خراسانیان و دیلمی ها در گرفت و باز مثل گذشته علوفه کمیاب شد و زمستان هم چهره زشت خود را نشان میداد، ابو علی چاره ندیده با تحمیل شرایطی صلح را برقرار کرد. از شرایط صلح یکی پرداخت صد هزار دینار به خزانه امیر نوح سامانی بود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.