Page 30

(٢٥) رادلاسا نماید ابن باو حسین حکومت آنجارا برای خود مسلم می پنداشت اما بر خلاف همه چشمداشتها و انتظارات قرعۀ حکومت سیستان بنام سیمجور دوانی اصابت کرد. حسین بادلی مالامال خون سیستان را ترک گفته و بطرف هرات (۱) یعنی محل ماموریتش رفت. تا هنگامیکه احمد زنده بود نامبرده نتوانست مخالفت خود را علنی سازد اما با روی کار آمدن امیر سعید و اطلاع از جنگ اسحق و فرزندش الیاس جانب منصور پسر دیگر اسحق را گرفته و هرات را ضبط نموده بعد از آن به سوی نیشاپور حرکت کرد. برای دفع شورش این دو نیز حمویه سپه سالار مامور گردیده شد هنوز حمویه به نیشاپور نرسیده بود که منصور باثر زهریکه باو خورانده بودند وفات کرد. حسین هم که خبر آمدن سپاه را شنید پس بجانب هرات عازم شد. در آنجا محمد بن حیدر یکی دیگر از عاصیان نیز بدو پیوست حسین بعد چندی از هرات با سپاه گرد کرده خود به سوی نیشاپور روان شد و سمر را در منصور بن علی را در هرات جانشین خود ساخت. این بار از طرف دربار نصر احمد بن سهل کامکاری برای سر کوبی حسین مرورودی فرستاده شد. احمد بن سهل هرات را از نزد منصور بن علی باز ستانیده و به تعقیب حسین بر آمده (ربیع الاول ٣٠٦) و بر او دست یافت. بعد از رفع غایله حسین مرو رودی احمد بن سهل به حکومت نیشاپور منصوب گشت. گویند وعده هایی نصر به احمد داده بود که در مقام ایفا بر نیامده از آنجهة احمد متوحش گشته حکومت خراسان را مستقلاً از خلیفه المقتدر بالله خواستار شد خلیفه عباسی که هیچگاه طرفدار وحدت حکومت ملی نبوده و مخصوصاً از اقتدار خراسانیان اندیشناک بود این خواهش را به میل خاطر پذیرفت. معلوم نیست پادشاه سامانی به يك نائب الحکومه چه وعده یی داده بود (١) طبقات ناصری ترجمه میجر راورتی ص ٣٦ ج ١. جلد ( ٢٠٠٠ ) تعداد طبع . تاریخ . .