Page 62

بندگان ما از جنگ اشپان برگشته در چوره خیمه رسیده بودند ملا جعفر مذکور بهمراهی ابو الحسن خان برکاب والا حاضر شده در خدمت میبودند چون حق سبحانه و تعالی تخت سلطنت کابل را عنایت فرمود ابوالحسن را بحفاظت اسباب صندوقخانه وجواهر خانه وخزانه که آدم معتبر و متدین بود سرافراز ساختیم که اوازمات این هر سه منصب مفوض ومحول بانا مبرده میبود هرگاه بندگان ما بعد از مرخص نمودن صاحبان انقس سفیران انگريزيها دو فرستادن اهالی حرم محترم بطرف را ولپندی بعزم مقابله شاه محمود عازم تمله گردیدند اسباب صندوقخانه وغیره را نیز با خدام معتبر همراه ابو الحسن خان بسمت راولپندی فرستادند از استماع خبر برهم خوردن لشکر بندگان ما در جنگ نمله ملا جعفر مذکور که نیز همرای ابوالحسن خان که مامور صندوقخانه ومتعلق خدمت این کارخانه میبود فرصت یافته در مال سرکار که بتحویل او بود دست خیانت زده حیف و میل بسیار نموده بود از ینجهت بارنجیت سنگه برای محافظت روزگار آینده خود سازش نموده سوای ایجاد وافتراق این اتهام آنچه احوال ظاهری وباطنی بندگان ما میبود روزمره هم با ومیگفت بلکه در گرفتن کوه نور و غیره آن هم آن بدسر انجام محرك رنجیت سنگه بد پیمان وکسان او میبود چراکه یوماً فيوماً بملازمان وبندگان ماشداید و سختیها میفرمودند بلکه هرقدر ارشاد میشد که ما از مطالبات خود گذشتیم و امید امداد بی بنیاد تو را گذاشتیم الحال ما را مرخص کنيد فائده پذیر نبود عاقبة الامر روزی بعد از گفت وشنید بسیار رخصت دادند که در باغ شالامار بروید چون از شهر لاهور کوچ کرده در باغ مزبور تشریف بردیم چوکی و بهره شادیدان آمده دور بدر ما نشستند و مانع پیشرفتن شدند همدرین اثنا رنجیت سنگه از لاهور کوچ کرده عازم را ولپندی گردید از منزل روتاس سواران معتبر خود را بحضور ما فرستاد که پادشاه نیز بزودی تشریف فرماشوند که فتح خان وارد پشاور شده وما نیز اراده پشاور داریم اگرچه دران روزبندگان ما بشدت آزار درد گلو مبتلا بودند لیکی ناچار اهالی حرمرا در باغ گذاشته همان حال که توقع حیات نبود روانه شده وطی مراحل کرده در مقام روتاس برنجیت سنگه ملحق گشتیم و از آنجا بشمول همدیگر وارد پندی گردیدیم چندیوم در آنجا توقف نموده بعد رنجیت سنگه مراجعت بلاهور نموده بندگان ما را همرای رام سنگه در پندی گذاشت که در پشاور خواهید رفت چون فتح خان از پشاور عازم دیره جات گردید یکشب رام سنگه دزدان را متعهد ساخته بجهة سرقه مال و يا بخيال قتل بمكانیكه سكونت سرکار ما بود فرستاد چون بندگان ما در بستر خواب استراحت داشتند ناگاه دیده جهان دیده از خواب غفلت بازگشت و برخاسته مشاهده میشود که سی چهل نفر دزدان با مشعلهای فروزان و تلوار های از نیام عریان بر سر ایستاده اند هر گاه دست به تکی زیر سر دراز کردند بندگان ما اندیشه فرمودند که این بدبختان گمراه و تاريك درونان روسیاه بهر صورت از مال و جان دریغ نخواهند کرد لهذا توكل بذات پاك الهی کرده فی الفور بحمله شیرانه وهیبت خسروانه برجسته يكنفر دزد را که مشعل در دست داشت از گلو گرفته بزیرقدم خوابانیده بآواز بلند فرمودیم که دزدان را بگیرید چهره داران هندوستانی که نوکر سرکار بود انوقت پیشی کرده از خوف روپوش شدند مگر از ملازمان ولایتی الله دادخان نام پیشخدمت سرکار خود را از همه پیشتر در عقب دزدان انداخته يكنفر دزد را